25-10-06

Eiko's bankkaart!

Gisteren en vandaag gingen Eiko en ik naar de 24urenloop. We liepen en reden voor de allereerste keer in onze vier jaar lange studentencarriëre een toertje namelijk eentje voor "Run for specials"!
Ook stond er een standje van KBC waar je een foto kon laten nemen voor op je bankkaart die je dan ook meteen meekreeg. Zo bekwam Eiko vandaag haar allereerste bankkaart! En zo ontvingen Eiko, zus Florence en ik vandaag alledrie deze supercoole festival-bankkaart!!!
Actie: www.mijnKBCkaart.be
Eerst een kringkaart, dan een bankkaart, what's next?





21:15 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

Uitgespookt...

Wat Eiko uitspookte op terugkomweekend van Jong-KVG in Oostende afgelopen weekend zal ik jullie nu vertellen...
Zaterdagochtend kwam de wekdienst bij ons langs onder de vorm van een spook... Normaalgezien blijft Eiko onder praktisch elke omstandigheid zo koel als een kikker doch een spook of mummie is een ander paar mouwen. Jaren geleden begonnen zus en papa Eiko te plagen. Ze liepen rond als een mummie of spook tot Eiko compleet flipte in de positieve zin van het woord: ze sprong, huppelde, kroste, blafte, gromde, etc allemaal om te spelen natuurlijk. Het mummie- of spookgeluid associeerde miss Eiko dus met een superleuk en erg wild spel waarin ze mocht blaffen, springen, grommen, gek doen, kortom compleet door het lint gaan.
Ook zaterdagochtend dacht miss Eiko dus dat ze gewekt werd door een supercool spook dat met haar kwam spelen. Eiko ging haar dan ook overenthousiast met een huppel en een blaf gaan begroeten om te spelen! Wat wij echter niet wisten was dat het spook alias Katrien bang was van honden (wat ik respecteer en ook rekening mee houd) ... Het spook was dan ook meteen uitgespookt en liep al gillend de kamer uit.

Op dat moment was het erg grappig: het spook dat ons moest doen verschieten, verschoot zelf! Maar eigenlijk was het helemaal niet grappig! Eigenlijk maakte ik als baasje jaren geledeneen grote opvoedingsfout: ik maakte een deel van haar supersocialisatie kapot wat ik nooit meer zal kunnen herstellen...

Detail 1: Toen Katrien ons zondagochtend kwam wekken als ezel gaf Eiko geen kik. Ze hief haar kop niet eens op.
Detail 2: Terwijl ik dit schrijf herinner ik me een klein voorval dat opnieuw een gevolg is van dit foute spelletje. Jaren geleden gingen we met de familie kijken naar de muzical Kuifje, de zonnetempel. Tijdens de voorstelling kwamen toen Inca's vol shmink en pluimen en een superstreng gezicht - zoals een mummie - van achteraan de zaal langzaam naar het podium. Ook toen blafte Eiko één enkele keer. Gelukkig dacht iedereen dat het Bobbie was die blafte daar die in dat toneelstuk gespeeld werd door een échte hond.

12:15 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

23-10-06

Superweekend!

Het was een superweekend!!! Zee, wind, spel, moord, maffia, superlekker eten, mega gezelschap, kortom de max!En wat Eiko uitspookte dit weekend? Ze was héél braaf, voorbeeldig, rustig en gelukkig af en toe een beetje gek.

Ze leerde dit weekend ook opnieuw steeds sneller haar eigen leiband oprapen en afgeven.
Ik kan haar leiband het snelste bemachtigen indien ze op commando met haar voorpootjes op mijn voetplanken naast mijn voeten komt staan zodat ik haar leiband kan nemen. Tijdens de winterperiode ligt er echter een zitzak in mijn rolstoel opdat mijn benen niet ijskoud zouden hebben. Die zitzak neemt echter mijn volledige voetplanken in waardoor Eiko's pootjes er dan niet meer bij passen...En omdat ik vreesde dat het aan zee erg koud en winderig zou zijn had ik hem dit weekend reeds aan.
Dan moet ze zelf haar leiband oprapen en die al dan niet op mijn schoot komen afgeven. Doordat ik dit commando de laatste maanden veel minder vaak gebruikte, is het wat verwaterd... En daar ik op weekend perse zelf voor haar wou zorgen opdat ze geen last zou zijn voor de groep, was ik genoodzaakt dan al af en toe te beginnen oefenen.
En het oefenwerk wierp al snel zijn vruchten af! Vandaag nam ze haar leiband reeds op eigen initiatief, superenthousiast in haar mond waarna ze hem zeker een minuut lang zonder morren vasthield!
Super hé!?

Er gebeurde wel zoals vorig jaar op terugkomweekend opnieuw iets grappig/schaamtelijk maar dat vertel ik een volgende keer...

21:38 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-10-06

Eiko en Bizzy

Een kleine twee weken geleden gingen we naar een notenraapfeestje (origineel hé!) bij vrienden van mijn ouders. Daar liep ook een hond rond namelijk Bizzy de Jack Russell, een ongecastreerde reu. Bij het binnenkomen liet ik Eiko volledig vrij opdat de rangorde in de roedel vlot zou kunnen beslecht worden. Het tegendeel was echter waar: de hele namiddag deed Bizzy pogingen om Eiko te bespringen die Eiko kordaat beantwoordde met een niet mis te verstane grom, blaf en af en toe snelle kopbeweging naar hem toe. Na een uurtje speelden ze wel samen en nam het aantal pogingen van Bizzy gestaag af.
Ik hield de twee honden de hele namiddag nauwlettend in het oog omdat er kinderen aan het voetballen waren! Daar Eiko de rustigste en zachtste hond was, was elk kind geneigd om haar eens zachtjes te aaien. Dit is echter erg gevaarlijk wanneer Bizzy Eiko op dat moment ambeteert! Eiko zal Bizzy terecht wijzen door haar kop snel om te draaien, te grommen of dreigend te blaffen, en indien nodig een uitval te doen in de richting van Bizzy. Dit is geen agressie maar gewone hondentaal. Maar wanneer een kind tussen Eiko's kop en Bizzy staat, kan dat slecht aflopen. Het kind kan omvergeduwd worden, een trauma oplopen, en in het allerslechtste geval gegrepen worden in de uitval richting Bizzy!
Later op de namiddag werd Bizzy even in de garage gestoken daar Eiko erg moe en Bizzy steeds nerveuzer werd. Wie wou mocht mij toen even helpen Eiko te belonen omdat ze op commando ging zitten, staan of liggen, een pootje gaf, blafte of de sigaret van Andy netjes vasthield.

Hieronder enkele foto's van Eiko, Bizzy en de sigaret! Al wie iets van hondentaal en -houdingen afweet mag gerust zijn zegje doen bij de pootjes!







13:47 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

13-10-06

Minimachien!

We're back! En mijn nieuwe machine is stukken kleiner, lichter, stiller, handiger, mooier, eleganter, onopvallender, etc dan de oude! Hopen verbetering voor iedereen! Vanaf nu kan ik de machine in m'n valies op mijn rolstoel dragen en hoeft Maarten geen loodzware kar meer voort te trekken! Zo ben ik geen last meer op de trein maar wie weet ooit aangenaam gezelschap! Vanaf nu kan iemand blijven slapen in dezelfde kamer als ik zonder eerst vijf slapeloze nachten te moeten doorstaan om te wennen aan het lawaai van de machine want het nieuw machientje geeft enkel een zucht om de paar seconden ipv een gepomp en gezoem! Zoals U kan lezen ben ik laaiend enthousiast!
Ook de wissel van machine verliep erg goed en ik slaap reeds twee nachten als een roosje! Ook de onderzoeken op donderdag gingen vlot en brachten geen narigheid aan het licht!
Mijn eerste keer in het ziekenhuis zonder mama is supergoed meegevallen!!! Mama's kleine meid wordt GROOT!!!

Eiko was wel haar pot kwijt... Haar oude pot vol deuken die ik bijna zeven jaar geleden meekreeg na de Hachiko-stage, deed de voorbije twee dagen in het ziekenhuis dienst als drink- en eetpot. Overdag stond die pot dus in de douche (Eiko drupt nogal na het drinken en zo lopen de druppels in het putje van de douche en wordt de vloer van de kamer niet nat) met water in. De poetsvrouw had mijn kamer gepoetst terwijl ik naar een onderzoek was en dacht dat het een waskom van het ziekenhuis was die de verpleging daar was vergeten! Gelukkig had ik de onrustwekkende verdwijning snel opgemerkt waardoor de pot nog niet ver weg was.
Door mijn lichte paniek die middag realiseerde ik me dat ik toch wel wat emotioneel gehecht was aan die oude gedeukte pot... Belachelijk hé?

de pot

15:04 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

10-10-06

Hondwas handwas

Omdat we van morgenochtend 8u30 tot donderdagmiddag 15u00 in het ziekenhuis verblijven om een slaapstudie te ondergaan en mijn nieuwe beademingsmachine in gebruik te nemen.
Sinds mei 1999 maak ik elke nacht gebruik van nachtelijke beademing. Morgen krijg ik na meer dan zeven jaar een nieuw toestel. Het huidige toestel weegt loodzwaar, past net in een curver-bak en is oud. Het nieuwe toestel schijnt een stuk lichter te zijn en niet groter dan een schoendoos waardoor het perfect in mijn valies past die aan de rolstoel hangt! Een groot verschil vergeleken met de huidige situatie: elke zondag en vrijdag sleurt Maarten de machine op een karretje mee tussen kot en thuis op trein en bus... U begrijpt wel dat wij uitkijken naar morgen!

Daar het echter modderig ligt in de omgeving van ons kot zitten Eiko's jas en riem onder de modderspatten. Een assistentiehond in het ziekenhuis is toegelaten maar een assistentiehond met een vies jasje in het ziekenhuis laat ik niet toe! Daarom deed ik dan ook een hondwasje. Excuseer een honds handwasje!

20:29 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-10-06

Steracteur sterartiest

Gisteren maakten mijn Mama, zus Florence, Kirsten, Willem, Eiko, Maarten en ik deel uit van het driehonderdkoppige publiek van Steracteur Sterartiest! Heeft U ons gezien? We zaten helemaal bovenaan in het midden, allemaal op een gewone doch extreem comfortabele stoel en hadden zo een mooi uitzicht over de rest van het publiek, het podium en de hele studio! Het was echt wel waaw! De manier waarop ze die studio filmen vanuit allerhande hoeken waardoor die zo reusachtig lijkt! Echt shiek! Ik had het me zeker dubbel zo groot voorgesteld! De show zelf was wel redelijk vermoeiend daar er nogal wat geklapt en gejoeld moest worden wat uiteindelijk wel "een goeie oefening was voor mij" (hoor ik mijn kinesist al zeggen)!
En Eiko? Eiko heeft de hele tijd onder de stoelen van Maarten en ik languit liggen maffen! Het gejoel, de warmte van de spots, de trillende tribune door de bassen en zelfs de gekke bende polonaisedansers achter onze rug lieten haar ijskoud!!! Ze heeft niet gehijgd, niet gesnurkt, niet rechtgestaan, geen poging tot wandeling ondernomen, niks van dat alles! Het enige wat ik haar heb voelen doen, is eens van kont-kant veranderen! Extreem flink, vindt U ook niet?

Na de show dronken we nog iets in de bar om af te koelen, toen ineens alle artiesten binnenkwamen om een praatje te maken! Kirsten en Flo hadden toen ineens het geniale idee om te proberen een foto van elke bekende vlaming met Eiko en ikzelf te nemen. Ze doorkruisten dan ook menigmaal de inkomhal op zoek naar steracteurs, sterartiesten en andere bekende gezichten! Een deel van het resultaat van hun queeste kan U hieronder bewonderen!
Danku Mama voor het vervoer, Kirsten voor de kaarten en de uitnodiging, Maarten voor het heffen en iedereen voor de superleuke avond!!!













13:16 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

04-10-06

Eiko's kringkaart!

Wat Eiko kreeg ter ere van werelddierendag?
Een échte kringkaart van de landbouwkring zoals het elke student bio-ingenieurswetenschappen betaamt!

Dankuwel Korneel en Stefanie voor het geniale idee! En daar ze met wat geluk nummer 500 werd, krijgt ze 'n gratis pint in de bar! Maar een assistentiehond drinkt geen bier... Ohja, 500 is toch een héél schoon nummer hé?

voorkant

achterkant


Update:
De fotoshoot van de Ikea-hond werd toegevoegd!
Deze avond (vrijdag 6 oktober 2006) gaan we naar de live-opnames van Steracteur Sterartiest kijken! Zeg je het als je ons ziet zitten?

22:04 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

03-10-06

Combinatie van verstand en vraatzucht...

Het plaspleintje slaagt met glans en glorie in zijn opzet: ze doet snel haar behoefte op een welbepaalde plaats - kwestie van de stinkbommen niet te laten rondslingeren - en gaat niet meer vreten in plaats van te plassen! Jammergenoeg vond ze haar extra portie eten via zelfbediening nu op een andere manier... Een slimme hulphond hebben is niet altijd gemakkelijk!

Gisteren viste ze een lege pot van chocopasta uit de glasbak die écht nog niet leeg genoeg was volgens haar... Ik zat te eten in de keuken en was opgelucht dat ze eindelijk niet probeerde te bedelen terwijl zij eigenlijk het grootste deel van de chocopot aan het aflekken was (enkel de bodem was onbereikbaar voor haar tong). Pas een hele poos later betrapte ik haar... Pot afgepakt, tante dierenartse, Hachiko en het antigifcentrum gebeld: chocolade en dus ook chocopasta zijn extreem giftig voor honden!!! Twee compleet verschillende adviezen gekregen: actieve kool geven en ter observatie naar een dierenarts (no way dat ik mijn Ei achterlaat bij 'n wildvreemde) of afwachten en laten uitzieken (diarree etc). Een geluk bij een ongeluk: jaren geleden pikten Eiko en Fado (de huishond van mijn zus) enkele paaseieren waarvan ze elk zeker één groot ei naar binnen werkten. Toen waren ze beiden een dag doodziek maar daarna was het gelukkig over... Nu laat ze slechts vreselijke winden en is ze nogal rustig...
Deze morgen was ik reeds vertrokken om haar uit te laten in de veronderstelling dat ze me zou volgen! Verkeerd gedacht! Toen ik de hoek om was, was ze met haar voorpoten op mijn bureau gesprongen! Daar stond namelijk haar ontbijt reeds klaar... Ik heb haar toen hardhandig duidelijk gemaakt dat selfservice hier niet aan de orde was en écht niet geapprecieerd werd!

Conclusie: alles wat ooit eten was, is of zal zijn in open (vuil)bakken, op de grond of op een aanrecht of tafel, is niet meer veilig voor Eiko's vraatzucht... Miss heeft bijgeleerd en deze keer is dat geen goede zaak! Dat wordt opletten geblazen voor mij en de kotgenootjes!

Update bij Kristoff's masterfeestje: Opium’s relaas van de feiten of “Hoe ik assistentie – master in het milieurecht – hond werd…”

08:22 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

27-09-06

Nieuw kot III: plaspleintje

Sinds zondag verblijven Eiko en ik in ons nieuw kot! Daar over de aanpassingen door de K.U.Leuven en veranderingen voor ons zoveel over te vertellen valt, poot ik ons kotverhaal hier in stukjes neer. Eerst is Eiko's luxeplasparadijsje aan de beurt daar ik er deze week al enkele uren doorbracht...

Vorige jaren plaste Eiko in de omgeving van mijn kot, ergens in 't gras. Het gebeurde dan ook dat miss er even onderuit muisde om op onderzoek uit te gaan of om te gaan dineren op haar eentje. Opdat ze 's morgens niet meer zou weglopen, leerde ik haar dat ze haar ontbijt pas kreeg als ze was gaan plassen. Zo zag ze haar ontbijt als beloning voor haar plas, ging het 's morgens al een stuk vlotter en kwamen we niet meer te laat in de les door Eiko's escapades! Jammergenoeg wogen enkele koekjes van mij niet op tegen enkele snedes beschimmeld brood bij de eenden waardoor ze overdag steeds vaker het hazepad verkoos! Ook de poging met de lange leiband was op lange termijn geen oplossing. En eind vorig jaar had ze bovendien ineens door dat ze nog van een sneedje brood bij de eendjes kon genieten voor ze naar binnen spurtte om haar ontbijt in ontvangst te nemen... Kortom een hopeloze situatie!
Daarom besloot ik om bij de verandering van kot ook meteen een nieuwe gewoonte te starten: een strikt afgebakend plasplein. Zo zou het plas-en-poep-commando niet meer samenhangen met rondhollen, op onderzoek uitgaan, vuilnis zoeken, oud brood voor de eenden opeten, etc maar snel plassen op de standaard plek voor een grote beloning van haar baasje. Zo gezegd zo gedaan!
Maandag kwam Caroline van Hachiko langs om het uitverkoren plekje uit te zoeken en af te bakenen met enkele touwen zodat Eiko een visuele en dus mentale, geen fysieke grens rond haar plasplein had. Nadat we haar de grenzen hadden duidelijk gemaakt gaven we haar op een rustige toon het plas-en-poep-commando. Daar Eiko had sinds 's morgens negen uur niet meer had geplast, verwachtten we geen grote problemen. Niet dus... Ze plaste er niet op commando en ook nadat Caro een drolletje van haar hond Wolf in haar plasparadijs had neergepoot, liet ze niks los. Zelfs een plas van een extreem vriendelijke mannelijke vrijwilliger haalde niks uit. Na een kort nazorggesprek vertrok Caro terug naar Merelbeke met de woorden "Niet toegeven! Zij is koppig maar jij bent véél koppiger! Jullie passen bijeen maar jij bent wel de baas. En als ze vanavond niet plast, dan doet ze 't zeker morgenochtend voor haar ontbijt!" Dat had je gedacht! Om een lang verhaal - en vele tripjes naar haar plaspleintje - kort te maken: daar ze dinsdagochtend niet had geplast kreeg ze geen ontbijt. Als ik haar eten zou geven, zou ik toegegeven hebben en was zij mij de baas! De dinsdagmiddag om twee uur hoorde ik een zachte jank-kreun vanuit mijn kamer toen ik iets verderop aan het babbelen was met kotgenootjes. Toen haar echter zag was het reeds te laat: een enorme stinkende plas aan de andere kant van de gang. Mijn fout: ze kon het echt niet meer ophouden en ik had sneller moeten reageren... Door dit ongelukje hadden we echter wél haar urine die we hebben opgeschept - met héél veel dank aan Inge, Eiko's fan - en uitgegoten in haar plaspleintje dat daardoor reeds haar geur droeg: een stapje vooruit! Maar ook dit had niet onmiddellijk het gewenste effect maar hielp uiteindelijk wel. Daar ze haar plas ongeveer negenentwintig uur ophield, verwachtte ik dinsdag niks meer. Ook woensdagochtend plaste en ontbeet ze niet. Daar ze ook haar grote behoefte sinds maandag ochtend negen uur niet meer had gedaan, begon dit ook te spannen! Bij het terugkeren van de afgelaste les zag ik dat ze het bijna niet meer hield! Op kot liet ik haar los en nadat ik het plas-en-poep-commando had uitgesproken, ging ze zelf naar haar plasparadijs en na wat aanmoediging en enkele ogenblikken getwijfel, deed zei eindelijk een lange plas! Begeleid door enorm gejuich, gekir en een handjevol koekjes trokken we inhuppelpas naar onze gang waar Eiko haar ontbijt kreeg. Ontbijt op bed - zo kan ik het haar zelf geven - om vier uur in de namiddag!
En nu nog onderhouden tot het een gewoonte is hé! We houden U op de hoogte!
Aan Anne-Catherine: danku duizend maal om plas-en-poep-pogingen over te nemen, mee te gaan tot aan het plasparadijs, rustig te blijven en vooral om vol te houden! Ik weet niet of ik zonder A-C deze middag niet had toegegeven...

Update: Donderdag morgen plaste ze voor haar ontbijt. Het was duidelijk dat ze plassen gelinkt had met ontbijt voor beloning! Jammergenoeg plaste ze de rest van de dag niet. Daarbovenop had ze sinds maandag nog steeds geen grote behoefte gedaan... Deze (donderdag) nacht jankte ze me wakker omdat ze naar het toilet moest. Ze plaste dan ook flink in haar paleisje! Toen was het al duidelijk dat het groot toilet zat te duwen maar Eiko bleef koppig. Tot deze morgen! Deze morgen produceerde ze een grote stinkende drol - echter geen plasje - voor haar ontbijt!!! Dat stelt het drol-ophouden-record op 92uur! Wie doet "beter"?

zitstaking op het plasplein


Eerdere berichten:
Nieuw kot I
Nieuw kot II

20:50 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

26-09-06

Flikkendag en de bril van de premier...

Flikkendag was suuuuuper! Toffe sfeer, grappige demonstraties, leuke mensen, practisch droog weer, véél interesse, kortkom een erg geslaagde dag! We ontdekten zelfs een stille lezer van onze blog - als iemand je meteen met je voornaam aanspreekt terwijl jij hem slechts één keer vanop afstand zag begin je je toch wel vragen te stellen - namelijk Jen en zijn hulphond TJ! Zwaaai! Hallo Jen en TJ!!!
Daar we te laat kwamen op de eerste demo mocht Eiko opnieuw een lamp oprapen wat extreem vlotjes ging. Ze deed alles prima maar naar het einde toe ging het moeilijker omdat ze erg moe begon te worden waardoor ze heel snel ging liggen en ik verbaal erg hard mijn best moest doen om nog alle commando's gedaan te krijgen van haar. En juist op dat moment kwam premier Guy Verhofstadt langs met de burgemeester van Gent Frank Beke en een hele horde pers en geïnteresseerden. Net zoals bij minister president Yves Leterme legde Caro zeer mooi uit wat vzw Hachiko doet en wat onze assistentiehonden allemaal kunnen. Nadat zowel de premier als de minister-president hun bril hadden laten oprapen door een van de hulphonden - jaja écht! - kregen ze zoals iedereen een foldertje mee voor ze met hun aanhang vertrokken naar hun volgende bestemming. Hét grote verschil tussen de korte demo voor minister president Yves Leterme en die voor premier Guy Verhofstadt was echter dat op het moment dat de premier langs kwam, Eiko en ik het dichtste bij stonden waardoor Eiko dus de bril van premier Guy Verhofstadt zou moeten oprapen. Daar ze echter zo moe was, was ik heel bang en door de combinatie van die twee elementen - vooral mijn angst dan natuurlijk - zag ik de premier die avond op de tv al zeggen "Je moet dat begrijpen, die hulphond was al oud en erg moe..." met de restanten van zijn bril aaneengeplakt op zijn neus. Nu moet U weten dat ik er 100% zeker van ben dat Eiko het suupergoed zou gedaan hebben wat ze altijd doet in aanwezigheid van publiek daar ik vermoed dat ze een beetje mediageil is... Maar daar ik op dat moment - onterecht - erg paniekeerde was ik enorm gelukkig dat Mieke met haar hulphond Mozart de bril van Verhofstadt wou oprapen! Danku Mieke en Mozart!!!
Ketnet, één en waarschijnlijk nog wat media kwam ons die dag fotograferen, filmen, interviewen enzovoort. En zo komt het dus dat Kaatje onze foto maandag terugvond in haar krant!
In volgend fragmentje uit het één-nieuws van zondag 24 september 2006 van 19uur zie je hoe Annick's hulphond Nicnac de bril van minister president Yves Leterme opraapt en Mieke's hulphond Mozart die van premier Guy Verhofstadt!
Indien je het filmpje graag wil hebben, stuur je me best een mailtje (mailknop in de rechter kolom)!

Die avond vertrokken Maarten, Eiko en ik moe maar voldaan naar ons - Eiko en mijn - nieuwe kotje! Ook hier gebeurde reeds véél maar daarover meer in een volgende post!

07:37 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

23-09-06

Ikea-hond

Mijn kleine zus Florence gaat op kot! Jaja, de twee zussen zitten beiden op kot in Leuven - gelukkig op tien minuutjes van elkaar ;-). Omdat Flo nog enkele meubeltjes nodig had op haar nieuw kot gingen we vandaag met het hele gezin naar Ikea. Ook ik kreeg nog wat spulletjes voor op m'n nieuw kot: opbergidee om bijvoorbeeld Eiko's jas en leiband in te steken, drie fleurige keukenmessen, twee afwasborsteltjes (ik kan zelf afwassen op mijn nieuw kot!), twee kussenslopen, twee rode kot-braadpannen, een supermooie kader en zes handige deurknopjes (waarom leg ik later eens uit).
En ook Eiko had iets nodig op haar nieuw kot! Mijn miss Eiko kreeg een supercoole drinkpot! In haar oude drinkpot kon maar half zoveel water waardoor twee keer per dag haar pot moest vullen wat ik af en toe eens vergat tot groot ongenoegen van Eiko... En daar de oude mat was van de kalk van drie jaar kotleven die Calgonit zelfs in een rondje vaatwas niet kon verwijderen, was de pot dringend aan vernieuwing toe!

Maar weet U het grappigste moment van de dag? Een kindje dacht dat Eiko een Ikea-hond was daar zij een Ikea-jasje droeg! Ahja! Blauw en geel, das Ikea hé! Jaja, en ook een assistentiehond van bijvoorbeeld vzw Hachiko! Ik wist wel niet dat op Ikea-jassen het opschrift "niet aaien! ik werk!" droegen... Zou dat gelden voor alle Ikea-medewerkers?

De fotoshoot:

Eiko en haar 'collega's'.


Eiko met bijpassende Ikea-zak en nieuwe drinkpot.

Eiko's camouflagetechniek.

Eiko's camouflagetechniek in close-up.

Eiko and the Ikea-experience.


Ps: Morgen gaan Maarten, Eiko en ik naar Flikkendag! Daar gaan we meewerken aan de demonstraties die vzw Hachiko geeft in de loop van de dag (precieze uren) op de Kalandenberg! Misschien pogen we opnieuw iets te gaan eten in Le Pain Quotidien... Wie weet is de zaakvoerder tegen dan van mening veranderd! Hij kan namelijk Hachiko's demonstraties de hele dag volgen vanop zijn terras!

20:50 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-09-06

Kristoff's masterfeestje

Zaterdag waren Maarten, Eiko en ikzelf uitgenodigd op Kristoff's masterfeestje! Kristoff behaalde in juni namelijk het diploma Master in het milieurecht mét onderscheiding! En zo werd zijn hulphond Opium, Beer voor de vrienden, de allereerste assistentie-master-in-het-milieurecht-hond in België! Het was erg mooi weer waardoor we buiten in de zon konden genieten van de apperitief en het dessert in de prachtige tuin van Landgoed Den Oker. Het was erg gezellig, suuper lekker en wij zijn dan ook erg blij dat we erbij mochten zijn!
Dankuwel Kristoff, Opium en de mama en papa!



Op de tweede foto zie je Noxy (rechts), Maggy's hulphond, en Eiko (links) in de velden van Zomergem. Maggy - die dame van kitten Nelson, de eerste kat op Hachiko's overhandigingsfeest - en ik lieten ze even uit op een korte wandeling omdat ze hoognodig hun behoefte moesten doen. Ook de wandeling was erg leuk en zalig in het zonnetje! Ik leerde heel wat bij: zelfs de grootste snuffelaar volgt als het baasje vollen bak wegrijdt! Die truuk zal ik nog wel 'n paar keer gebruiken op onbekend terrein! Danku Maggy!



Opium’s relaas van de feiten of “Hoe ik assistentie – master in het milieurecht – hond werd…”

Met zo’n gehandicapt baasje maak je als hond toch wat mee hoor. Mijn baasje werkte al een tijdje voor het Centrum voor Milieurecht aan de Universiteit Gent. Nu viel dit voor mij nogal mee. Het baasje werkte veel van thuis uit en ik mocht dan regelmatig gaan wandelen en in de tuin rondcrossen. Alleen die momenten op kantoor waren vrij saai. Ik moest veel onder ‘t bureau liggen en kon alleen wat rondlopen als ‘t baasje ging opzoeken in de bibliotheek.

Een paar jaar geleden zei de andere assistente van mijn baasje (die vieze, op twee benen, waarvan ik niks mag doen en direct een tik op mijn neus krijg als ik zo’n heel beetje veel ondeugend ben zo): waarom zou je niet specialiseren in milieurecht? Ik dacht dat ‘t een beetje ging zijn gelijk de hulphondenopleiding: veel spelen met andere hondjes, rondcrossen, af en toe een beetje werken, enz… En het milieu: da’s toch buiten eh? Dus ik dacht dat we veel in ’t bos gingen wandelen en zo.

Maar t draaide wel redelijk anders uit. Het baasje moest regelmatig naar de les, moest allerlei oefeningen maken, scripties, schrijven, enz… Er werd tijdens de lessen veel over ’t bos gebabbeld maar een bos heb ik (behalve tijdens de vakantie) nooit gezien. Voor mij kwam het er weer op neer dat ik veel moest stil liggen en uitleg van allerlei rare mensen moest aanhoren. Ik was natuurlijk, zoals altijd, voorbeeldig en ging bijna altijd mee (behalve 2 keer toen ik een beetje ziek was en ’t baasje schrik had dat ik zou moeten kotsen tijdens de les). Ik heb me redelijk goed aangepast en wist vrij snel wat er van mij verwacht werd. Die “gewone” studenten durven dus echt niks hé, die zeggen zelfs niks als een les extreem saai is of veel langer duurt dan verwacht. Als zij niks deden, dan was t aan mij dus. Ik bleef mooi liggen maar liet af en toe met een luid gegrom horen dat ‘t de verkeerde kant op ging. Niet alle proffen vonden mijn reactie even leuk maar de studenten vonden t wel hilarisch dat ik telkens op t juiste moment iets van me liet horen.Desondanks vonden de meeste proffen het wel een hele prestatie dat ik gedurende 3 à 4 uur zo mooi bleef liggen, zelfs diegene die zelf zeiden “dat ze normaal niet van honden hielden”. Alle proffen kenden mij en die momenten dat ik eens afwezig was, vroegen ze mijn baasje direct: waar is de hond? Mijn baasje zegt dat ik vooral mee moest naar de les naar de les voor het sociaal contact. Voor de les begon werd er inderdaad meer over mij gepraat dan over de cursussen. Eén prof. vond mij zodanig leuk dat er na elke les werd nagepraat. Ze vertelde over het feit dat zij ook een labrador had, dat die ook regelmatig mee ging naar kantoor, enz… Door al die gesprekjes waren we wel gemiddeld 15 min. later buiten dan de andere studenten en dat vond mijn baasje niet zo leuk. Een andere prof. vroeg af en toe of hij me een chocolaatje mocht geven. Maar dat mocht dan weer niet van ’t baasje.

De examens waren nog saaier dan de lessen. Mijn baasje had dan niet veel tijd voor me en zelfs die rare ginder vooraan zei niks meer. Ik hield mezelf dan meer wat bezig door een beetje aan ‘t ijzer van de stoelen te likken of zo. Tenzij die vieze assistente erbij was, die kneep dan direct in mijn gat. Enfin, in juni is mijn baasje dan geslaagd en werd hij master in het milieurecht en ik assistentie- master in het milieurecht – hond. Om dat te vieren hield mijn baasje onlangs een feestje waar ook een paar andere assistentiehonden waren, daar mochten we tussendoor eens spelen en dat vond ik wél heel leuk…

Enfin, tot schrijfs… Opium (Beer voor de vrienden)

19:16 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-09-06

't Strand: alleen of met twee?

We zijn terug thuis van een kleine twee weekjes aan zee! Dankje Maarten, Kirsten en Willem voor de supervakantie! We wandelden veel, ik leerde verschillende kaartspelen, we koloniseerden Catan ettelijke malen, we kookten heerlijk en trokken vooral goed onze plan.

De laatste dagen ging ik meer alleen gaan wandelen met Eiko; gewoon op de dijk en terug naar het appartement via het park. Woensdag had ik echter zin om Eiko op het strand te laten spelen. Ik kan via een hellend vlak op een breed pad voor de dijk waar op het einde een houten padje op aansluit dat nog twintig meter richting zee gaat. Normaalgezien laat ik Eiko daar nooit los als ik alleen ben omdat ik slechts op dat smal pad kan rijden (elektrische stoel zakt weg in het zand) en ik dus letterlijk niet aan haar kan indien ze vervelend doet of wegloopt. Maar toen gingen we ervoor en Eiko was dolenthousiast! Ik liet haar achter een meeuw aangaan maar helemaal alleen tot aan de zee krossen vond ze een beetje te ver. Ze speelde zelfs met 'n klein ongecastreerd hondje wat héél lang geleden was! Ze kwam perfect terug als ik riep en kwispelde erg trots en tevreden. En ik was apetrots en suuuperblij!
Ook op de terugweg via de dijk wandelde ze los naast me. Toen is ze wel even achter een andere hond de trappen af richting zee geschoten om halverwege te gaan snuffelen en ineens te beseffen dat ze me had achtergelaten. Toen ik haar riep kwam ze dan ook meteen aangehold. Opnieuw superblij en enorm beloond! Met z'n tweetjes is het strand véél leuker dan alleen!
Op de eerste foto ziet U het einde van mijn padje (let op de bandensporen) en Eiko die er trots naast poseert. Verder ziet U Eiko in zee, Eiko op meeuwenjacht en Maarten en Eiko die na de meeuwenjacht naar me toe rennen.
En als toemaatje nog een filmpje van Eiko op meeuwenjacht!









22:11 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

02-09-06

Internationaal dagje Gent!

Gisteren ontmoetten we Jan en Ineke van der Tuin (te zien op een filmpje) toen we op stap waren in Gent! Zij zijn gastgezin voor Stichting Hulphond Nederland en voedden reeds meer dan vijf honden op voor de stichting!!! Eiko had de eer de allereerste hulphond te zijn die ze zagen op vakantie in Vlaanderen en mijn miss madam gedroeg zich voorbeeldig! We kenden elkaar al van op de mailinglist 'De Helpende Hond' en gisteren ontmoetten we elkaar ook IRL (in real life)! We hebben héél erg gezellig gebabbeld en ik vond het superfijn hen te ontmoeten!
Verder plunderden we gisteren opnieuw de Casa die nog steeds uitverkoop hield en kocht ik een bruine drie-kwart broek in de Zara! Hip hé!

Nootje: daarnet voegde ik nog een stukje toe aan mijn verslag van Hachiko's overhandigingsfeest. Het heeft een witte buik en zegt "miaauw"...

En vanavond vertrekken Maarten, Eiko en ik met enkele vrienden voor een kleine twee weken naar zee waar nog steeds geen internet is! Duimen voor mooi weer hé!!! Zaterdag 16 september zijn we zeker terug! Tot dan!!!
*ZWAAI*
Daphné en haar zandmonster in spe!


12:34 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

30-08-06

Overhandigingsfeest 2006!

Op zondag 27 augustus 2006 ging Hachiko's jaarlijkse overhandigingsfeest door in de gemeentehallen van Merelbeke. Die dag werden Rasta, Rumi, Sengu, Scampi, Suffix, Sumo, Saké, NenTJ, Tomco, Tasco (die nu Tas heet), Titsu en T-rex officieel overhandigd aan hun nieuwe dolgelukkige baasjes!
Eiko en ik werkten voor het eerst in al die jaren ook mee om het feest te doen slagen: we zaten twee uur achter de beebiefees-stand waar men in ruil voor een drankbonnetje tien babyfoto's van bekende Hachiko-ers mocht matchen met hun volwassen gezichten. Naast dit standje waren er ook nog de mooie fototentoonstelling, het spel-zonder-grenzen voor baasje en hond waar we voor de eerste keer in zes jaar niet aan deelnamen daar men net stopte toen we een poging zouden wagen, de tombola, het taartenhoekje, de knuffelstand waar Eiko een geel olifantje kreeg en de Hachiko promotiestand met tafels vol poepzakjes, leibanden, stilo's, kledij, stickers, spaarpotten, Hachikoknuffelhonden, Hachiko-sleutelhangers, enzovoort allemaal te koop ten voordele van vzw Hachiko!
Zoals de vorige jaren was er ook een standje van Greyhounds in Nood Belgium en waren enkele windhonden aanwezig waaronder Luca en Figo! Hun baasje schreef zelfs een artikel over het overhandigingsfeest op Gentblogt.be! Tnx Josie!
Op onderstaande foto's genomen door Josie zie je hoe Luca en Figo het parcours van het spel-zonder-grenzen probleemloos doorliepen!




Nota voor bezoeker nummer 30.000: meldt U aub via een pootje! Indien nr 30.000 zich niet meldt, krijgt de eerstvolgende het linkje in de rechter kolom...

Wat ik jullie vergeten vertellen ben: deze kleine Nelson was waarschijnlijk de allereerste kat op Hachiko's overhandigingsfeest! Nelson sliep bij ons op tafel, nam véééle vertederde blikken in ontvangst en maakte kennis met een tiental nieuwschierige hondenneuzen!
Nelson werd door Maggy's zus Katty in de wegberm gevonden, samen met z'n broertje dat al snel 'n thuis vond. Via Maggy, ikzelf, Anne-Catherine en een kotgenoot van me kwam kleine kater Nelson in Loenhout terecht! Dat kotgenootje praatte al lang over een kitten als - vijf maanden te laat - verjaardagsgeschenk voor haar broertje dat al zo lang een poesje wou. Het gezin werd meteen verliefd op 't katertje dat perfect was als eerste huisdier: sociaal, gezond, lief, braaf, zindelijk, aanhankelijk en supermooi! Vinden jullie ook niet?

16:03 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

25-08-06

Toegang geweigerd!?

Vrijdag 18 augustus 2006 gingen Anne-Catherine, Eiko en ik een dagje gaan shoppen in Gent. Daar mama in Gent werkt, vertrokken we 's morgens vroeg. We waren van plan in die nieuwe zaak Le Pain Quotidien op de Kalandeberg ontbijt te nemen. Mooi, vlakbij de dropping-spot, naar het schijnt erg lekker, gezellig, rustig, geen trappen en ruim dus perfect toegankelijk! Onze lekkere plannen werden echter gedwarsboomd toen we botweg geweigerd werden door een man die ik veronderstelde de manager te zijn.

Het gesprek ging ongeveer als volgt:
Hij: "Hier mogen geen honden binnen"
Ik: "Excuseer meneer, maar dit is een hulphond"
Hij, glimlachend: "Het spijt me"
Ik, ietwat uit mijn lood geslagen: "U weet toch dat het bij wet verboden is ons de toegang te weigeren?"
Hij, zelfzekerder dan ooit: "Tja..." en hij haalde z'n schouders op.
We kregen wel de toelating van op het terras te zitten maar daar het nog geen negen uur 's ochtends was en dus ijskoud buiten zei ik: "We zullen het onthouden, meneer. Goeiedag nog."

Stomverbaasd, verontwaardigd maar vooral verwonderd wandelden we naar Shoppingcenter Gent Zuid waar we een koffiekoek aten in de Panos. Pas daar realiseerden we ons dat we eigenlijk de politie erbij hadden moeten halen: het is écht bij wet verboden om een assistentiehond en aldus ook zijn baasje de toegang te weigeren tot publieke plaatsen! Toen we daar 's middags terug kwamen zat de zaak echter eivol en daar we grote honger hadden aten we dan maar opnieuw elders. Er was enkel nog plaats buiten op het terras in eethuis Maximiliaan. Het was regenachtig en daar ik er niet binnen kon door een hoge trede mochten we van geluk spreken dat mijn spaghetti niet in 't water viel...
Buiten dat ene voorval was het een superdag: we hebben gezond langs de Leie op de Graslei, de Veldstraat afgeschuimd, een super pull gevonden voor Anne-Catherine in de Street One en de Casa geplunderd voor geen geld daar die totale uitverkoop hield. 's Avonds pikten we nog Annelies op aan station Gent Sint-Pieters die een dagje kwam logeren! Die avond waren we alledrie logischerwijs bekaf!

Nu vraag ik jullie advies:
Mail ik naar de grote baas van Le Pain Quotidien met alle desbetreffende koninklijke besluiten zodat die blaaskaak ferm onder z'n voeten krijgt? Ofwel gaan we er nog eens eten - ja ik wil er echt wel gaan eten want het is biologisch én naar 't schijnt superlekker! - en halen we de politie erbij indien we opnieuw worden geweigerd... Indien de grote baas ons ook weigert halen we de politie er natuurlijk bij ;-)
Ik onderneem zeker actie, maar welke is de beste?

Dit logo zouden we natuurlijk dolgraag zien hangen op de deur van Le Pain Quotidien...

22:36 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

24-08-06

Op stap met Maybe

Vorige week woensdag gingen Anne-Catherine, Eiko en ik met de belbus naar Waregem. Mijn allereerste keer, maar opnieuw gedroeg Eiko zich zelfzeker en nam zo mijn schrik grotendeels weg. Schitterende socialisatie heet dat!
In Waregem hadden we afgesproken om te gaan shoppen met Christine en Maybe. Eerst gingen we alle vijf iets drinken in park Baron Casier. Het was suuuupergezellig! En lekkere wafels... Zo gezellig zelfs dat we onze belbus terug via telefoon hebben afgezegd: belbus 'là mama' kon ons immers komen oppikken na zeven uur. Toen het terras leeg was op ons na welliswaar, en Eiko en Maybe het op hun heupen kregen van ons getetter, gingen we naar de plasweide. Daar speelden de hondjes als gekken met een tennisballetje tot belbus 'la mama' ons begon op te bellen met de vraag of we nog naar huis kwamen... Na nog enkele foto's genomen te hebben van de twee trotse assistentiehondjes trokken we alle vijf huiswaarts. Alle vijf even afgemat...

20:34 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

23-08-06

Jay needs Eiko's 'help'!

De aanvraag en bestelling van mijn nieuwe rolstoel gaan langzaam maar zeker vooruit. Het speciale Jay-kussen (foto links) waarop ik zal zitten in mijn nieuwe stoel kwam wel al aan!
Vandaag gingen we naar de hulpmiddelencentrale voor een kleine herstelling en namen we meteen het nieuwe kussen mee! Het past namelijk ook perfect in m'n oude stoel en zit superzalig! Ik herinner me nu ook dat het ietwat dikker is waardoor ik wat hoger zit. En op een of andere manier raak ik zelf niet meer recht indien ik omval naar links... Vanaf nu zal ik Eiko's rechtduwcommando 'help' veel frequenter moeten gebruiken. Zo'n heksentoeren als bij die eerste echte help zal ik belange niet meer moeten uithalen om na het links bukken niet meer recht te raken... Maar heksentoeren zal ik blijven uithalen want Eiko helpt me toch!

20:03 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-08-06

Marktrock = shower

I always wondered how it felt. An afternoon on marktrock... Now I know! It feels like a big public shower! But the results were ok: I have got a supergreen hat from radio donna and Eiko has got a new raincoat from volkswagen!

The pictures in Leuven didn't work out that well so we - Anne-Catherine, Eiko and I - put marktrock in scène in our garden.
On the first picture below Eiko is showing all our new gadgets.
The second picture screams: "hé! I'm NOT a volkswagen! I'm a servicedog!!!", don't you think?

By the way, I'm going to write in English sometimes. Just for fun!





23:25 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-08-06

Eestlased Belgias... = maitsev!

After two weeks of Spain, Maarten, Eiko and I went to the airport after a short stop home. Not to depart ourselves but to pick up our Estonian friends who came over for the second part of the exchange program. The Estonians from Noorteklubi Händikäpp en the Belgian group from Jong-KVG had a marvellous week in De Linde in Retie.
And Eiko? Eiko slept during the sessions, slept during sports, slept during games, slept during excursions, slept during meals, and played football for ten minutes in the evening after a tiring working day before going to bed early… It felt like it was all too much for her. Luckily it’s better now: she wags her tail again when I ask her to do something for me!
I don’t know why, but she didn’t show the Estonians her best side: she was calm and sleepy the whole day. In spite of her sleepiness, they all thought of Eiko as a Superdog: calm, obeying, sleeping when necessary, playful after work, etc. But I missed my little stubborn crazy Miss Eiko! Only those who knew her already agreed with me.
Probably my weird mood had something to do with it but that week I realised that my little Eiko’s getting older…

10:44 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

10-08-06

Expédition feu d’artifice à Carcassonne

Op de heenweg naar onze vakantiebestemming overnachtten we in Carcassonne. Die dag was de Tour de France daar gestopt en 's avonds was er vuurwerk ter ere van 'le quatorze juillet'...

Fragment uit ons vakantiedagboek:

Uiteindelijk vonden we om twintig voor elf hét plekje. Papa en Flo hielden mijn uitzicht vrij van kussende koppeltjes en vroegen de mensen dan ook een stapje opzij te zetten. Ik had me al verschillende keren afgevraagd hoe Eiko zou reageren op het vuurwerk maar was er toch redelijk gerust in. Na de knallende shows in Disneyland vorige zomer had ik het volste vertrouwen “expédition feu d’artifice”. Ik was echter wel vergeten hoe oorverdovend vuurwerk wel knalde…
Bij de eerste knallen stond ze recht en keek ze verwonderd doch waakzaam naar het fonkelende spectakel. En enkele minuten later lag ze alweer te maffen. Van socialisatie gesproken… Chapeau Hachiko! Zelfs zusje merkte het op: “Uw hond is zijn opleiding wel waardig hé”.

18:15 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-08-06

'perro especial' in Gaudi's Sagrada Familia

Daar Barcelona slechts 130km van Gaüses ligt, gingen we er met het hele gezelschap op daguitstap. Een bezoek aan de Sagrada Familia, Gaudi's verzoekingskerk, kon natuurlijk niet ontbreken. Eiko, 'el perro especial', mocht zonder problemen binnen en ik moest niet betalen daar de liften in de twee torens niet toegankelijk zijn voor rolstoelgebruikers...
Op de foto zie je Eiko voor de meest rechtse van de poorten van de Sagrada Familia. Ze heten Fe", "Esperanca" en "Caritat" (geloof, hoop en barmhartigheid) maar welke de meest rechtse is, vind ik nergens...



Aan alle assistentiehonden die eraan denken een reisje naar Spanje te maken: 'perro especial' opende jammergenoeg véél meer deuren dan 'perro de asistencia'... En omdat ons Spaans erg beperkt is, werd Eiko dan ook voor twee weken mijn 'speciale hond'!
Ps: een zonnebril opzetten kan ook helpen! Mét zonnebril word ik plots blind en is Eiko dan natuurlijk mijn blindengeleidehond. En daar blindengeleidehonden véél algemener gekend en aanvaard zijn dan hulphonden geeft een zonnebril je net een streepje voor...

22:34 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-08-06

Zandscrub in Port Lligat

Fragment uit ons vakantiedagboek:

Port Lligat is schitterend: een handjevol toeristen op een keienstrand, een enkele ‘bar’, enkele bootjes en Dali’s huis alias museum. Op de waterlijn waait een stevig briesje wat ons voor het eerst in dagen echte koelte laat ervaren. Eiko legt zich met half in het water en wij genieten. Na een half uur wachten beseffen we dat mama geen kaarten zal weten te bemachtigen voor het mini museum en laat ik Eiko los waarna ze zalig genietend rondjes baadt in de Middellandse Zee. Nog een poosje later besluiten we te gaan kijken wat er gaande is. Mama beseft dat er vandaag geen bezoekje zal inzitten daar men moet reserveren en alles volzet is, maar blijft hopen. Langs die kant van het keienstrandje vindt Maarten een stok die Eiko dan ook onvermoeid blijft terughalen uit het water: de ene keer springt ze uiterst onelegant van de kade, de andere keer weigert ze de stok los te laten ook al hangt die erg vast in een touw. Maar Eiko wint en de stok komt op het droge. Daarna volgt het onvermijdelijke zandbad. Jeuken dat zeewater doet! Niet te doen! En wrijven dat je dan moet doen!!! Tot je eruit ziet als een chocoladekleurige labrador! Eiko is er blijkbaar nog steeds niet over dat mama Frisko tijdens de stage de allermooiste vond… Van een trauma gesproken! Na een flinke wasbeurt in de zee keert Eiko nat maar ontzand terug naar de auto. Na een korte wandeling in Empuria Brava keren we terug naar Gaüses waar Eiko doodop in slaap valt.





22:15 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

11-07-06

Eiko in Spanje

Morgen vertrekken we (mama, papa, zus Flo, vriendje Maarten, Eiko en ikzelf) op vakantie naar Spanje! De dag erop gaan we (vriendje Maarten, Eiko en ikzelf) al op 'n andere vakantie naar Reti met de Esten die jullie wel nog kennen van vorige zomer.
Ik probeer af en toe iets van ons te laten horen maar ik kan echt niks beloven! Dus: zeker tot ten laatste 7 augustus!!!
Als afscheidskadootje nog een fototje van Eiko met zusjes bal van 'Finding Nemo', genomen door zus Flo met haar nieuwe camera! Lief hé!!!

*Zwaaaaaaaai*

20:14 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

10-07-06

Nieuw kot II

Zaterdag hebben we ons oude kotje helemaal leeggemaakt... Heimwee alom...
Maar nu over het nieuw kot! Het ziet er erg goed uit :) In de badkamer komt een tillift waardoor zowel ik als mijn kotgenoten zo weinig mogelijk rugpijn zullen hebben. Op de gangdeur en de buitendeur komen elekrische pompen waardoor ik die zelf kan opendoen. Waarschijnlijk zal ik zelf de knop kunnen bedienen, maar met een jas aan bijvoorbeeld wordt dit al weer een stuk complexer. Daarom wil ik Eiko ook leren de knop vlot op commando te bedienen!
In de keuken worden kleine aanpassingen gedaan opdat ik zelf zou kunnen afwassen en microgolven. Ook in de kamer wordt de lavabo waarschijnlijk verlaagd en de kraan vervangen door een met een zachte hendel.
Uiteindelijk zal ik door die aanpassingen een stuk zelfstandiger zijn bovenop het feit dat de volledige omkaderingsgroep dan op één verdiep zal wonen! Dit alles gaat echter enkel door indien de lift werkt. Ja, de lift die ik dagelijks zal nodig hebben heeft erge kuren. Zoals Twinkel het schetste: "die lift werkt méér niet dan wel!" Gelukkig houdt ze de werklust van de lift deze zomer in het oog zodat 't tegen september opgelost is! Hopelijk...

Eerdere berichten:
Nieuw kot I

22:46 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

08-07-06

Eiko, de zandsculptuur

Dinsdag gingen we onze punten gaan oppikken in Leuven!
We zijn geslaagd in ons eerste ingenieursjaar in de bio-ingenieurswetenschappen majorrichting plantenbescherming aan de Katholieke Universiteit Leuven met 79,42%!!! Hyperblij *rondedans*
Die namiddag hielp liefje Maarten - danku!!!! - nog om meer dan de helft van ons oud kotje in dozen te steken...
Daarna vertrokken we voor een korte en welverdiende vakantie aan zee! Schitterend weer!
Op het strand had Eiko het af en toe toch tamelijk warm. Daardoor kwam ik op het lumineuze idee haar in te graven zoals drie jaar geleden! Na miss levend begraven te hebben, kwam een nog lumineuzer idee mijn hersentjes binnengeslopen: Eiko geïntegreerd in een zandsculptuur! Trouwe uitvoerders waren Liesje en zusje Flo!

Eerst was er Eiko de schildpad!
Op pad met een hulpschildpad...





Daar mijn trouwe bouwers zin hadden in méér en onze breinen borrelden van inspiratie, mocht Eiko zich bevrijden.

Toen werd ze een kameel! Stoer hé?!
Een assistentiekameel... Erg origineel!



Deze laatste foto wil ik U echt niet onthouden. Hij werd genomen door mijn zusje Flo die net achttien werd en morgen - terecht - een fototoestel krijgt van haar meter. Ze fotografeert graag en af en toe zit er een pareltje tussen, zoals deze...



Oefening baart kunst Flo... Succes!

01:12 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |