31-10-07

Mama Shana en broer Embrasse aan de regenboogbrug

In de hulphondengazet stond dat Eiko's mama Shana en Eiko's broer Embrasse deze zomer zijn gestorven... Veel sterkte voor hun baasjes, familie, gastgezin en viervoetige vrienden. Ooit zien jullie elkaar terug aan de regenboogbrug...

Aan deze kant van de hemel is een plaats die regenboogbrug heet.
Wanneer een geliefd huisdier overlijdt gaat het naar de regenboogbrug. Er zijn weiden en heuvels voor onze speciale vrienden, zodat ze samen kunnen rennen en spelen. Er is een overvloed aan eten, drinken en zonneschijn en onze vrienden zijn er gelukkig. Dieren die ziek en oud waren worden weer gezond en sterk, dieren die gewond of verminkt waren worden heel gemaakt, zoals wij ze ons herinneren in onze dromen van dagen die voorbij zijn.
De dieren zijn blij en tevreden; er is maar een ding wat ze missen; die speciale persoon waar ze zo aan gehecht waren, die ze achter moesten laten. Ze spelen en rennen samen, maar de dag komt dat er een plotseling stop en in de verte staart. De heldere ogen oplettend, het lijf trilt van verwachting. Ineens rent ze van de groep weg, vliegt over het gras haar benen dragen sneller en sneller. Ze heeft jou gezien en wanneer jij en je speciale vriend eindelijk weer samen zijn, omhelzen jullie elkaar in een vreugdevolle hereniging, nu verlaten jullie elkaar nooit meer.
De blijde kussen regen over je gezicht, je handen strelen dat geliefde hoofd en eens te meer kijk je in de ogen van je lieveling, die je zo lang hebt moeten missen, maar nooit bent vergeten. En dan gaan jullie samen over de regenboogbrug.

20:26 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-10-07

Spaghetti-hulphondencafé

Op zaterdag 27 oktober 2007 serveren wij op het maandelijkse hulphondencafé zelfgemaakte spaghetti ten voordele van vzw Hachiko.
Iedereen is welkom!
Voor meer informatie, klik hier.

Tot dan!
Daphné, Maarten, Eiko en Valéas

22:23 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-10-07

Lenige Eiko...

Mama belde me vanavond op. Zoals elke keer ik mama of papa hoor, vraag ik hoe het met Eikootje is. Deze keer kreeg ik een ietwat ander antwoord dan "Goed hoor! Nog altijd even knettergek!"...

Papa kijkt 's avonds graag televisie met de lichten gedoofd. Eiko ligt blijkbaar de laatste tijd graag op het tapijt net naast de zetel waarin papa zit. Toen papa rechtstond en naar de keuken wou gaan, viel hij bijna over Eiko. Papa hupte opzij, naast Eiko, ware het niet dat Eiko nog leniger en sneller is en ook opzij sprong zoals ze gewoon is. Jammergenoeg sprongen zowel papa en Eiko dezelfde kant uit, waardoor papa over Eiko struikelde...
Zowel mama als ik vroegen meteen "En is er iets met Eiko?". Nee, Eiko is prima. Papa heeft echter wel een snee in zijn wang door tegen een zetel te vallen. De snee werd gisterenavond om tien uur genaaid bij de huisarts.
En hoe het met Eiko gaat? "Kheb eens goed gevoeld of ze niks had en ze vond het leuk dusja, goed hé. Nog altijd even knettergek!" zei papa.

Het doet me denken aan dat stukje uit de film "Peter pan" waar de papa van Wendy, Jan en Michiel over Nana, de hond en babysit struikelt en beiden vallen. Ik vond het altijd zo lief dat iedereen erg bezorgd was om Nana - alhoewel honden bezorgdheid niet snappen het in hondentaal dus compleet fout is maarkom.

Eiko in front of Nana in Disneyland Paris

21:51 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |