01-07-07

Eiko's laatste dag op kot & Daphné's eerste stagedag

Ook mijn laatste twee examens gingen erg goed en goed! Bij deze meld ik u trots dat dit een examenperiode zonder slechte examens was!!! :-)
Vrijdag, Eiko's laatste full-time dag op kot, ruimden Maarten en ik het gehele kot op. Mijn manuele rolstoel, mijn oude elektrische rolstoel, spelletjes, cursussen, hopen kledij en ook Eiko's mand, haar speelgoed, haar spullen, de rest van haar eten, etc moesten allemaal mee naar huis. Het deed erg gek, zowel voor Eiko als voor mezelf... Toen papa ons gerief die avond kwam ophalen met de auto, was Eiko dolenthousiast om hem terug te zien. Zoals jullie hier kunnen zien, huppelde madam meteen vrolijk naast hem, zonder zelfs maar te willen gaan snuffelen in het park of de eendjes van hun teveel aan brood te ontdoen! Het leek alsof ze mij al totaal vergeten was. Toen papa met de overvolle auto naar huis vertrok en ik met Eiko richting station vertrok - we wisten al opvoorhand dat we er niet meer bij zouden passen in de auto - keek ze enorm ontgoocheld. Met behulp van een opmonterend liedje haalden we onze trein alhoewel ik toch er opnieuw van verschoot dat we er zo lang over deden: vroeger moest ik slechts op een half uurtje rekenen om van mijn kot naar het station te raken, nu deden we er drie kwartier over en was Eiko bekaf.

Zoals velen reeds weten, ging gisteren de eerste stagedag door. Na Eiko snel aan papa overhandigd te hebben, kwamen er toch enkele traantjes. Mijn meisje keek echt verwonderd maar vond het gelukkig na enkele minuten allemaal prima. De medestagegenootjes zijn allemaal toffe mensen en we gaan samen allemaal superhard ons best doen opdat we binnen enkele weken samen zouden kunnen slagen in ons doel: een hulphond verdienen. Drie personen - waaronder ikzelf - komen hun tweede hulphond verdienen. Raar maar waar zijn alledrie de bijna gepensionneerde hulphonden afkomstig uit de E-lichting: Monique van Easy, en Kathleen van Eros - jaja, Eiko's broer! - en ikzelf, Daphné van Eiko.
De theorie was interessant en alhoewel ik het meeste nog wist - het zou erg zijn moest je zeven jaar met een hulphond op stap zijn en niet begrijpen hoe ze denkt - waren er toch enkele zaken die ik was vergeten of jaren terug toch duidelijk verkeerd had begrepen.
In de namiddag trainden we met alle hulphonden die op zoek zijn naar een baas. Met zo'n energieke en werklustige beestjes werken was erg lang geleden en vergde toch heel wat aanpassingen en energie... Het oefenen ging met alle hondjes erg goed: het zijn écht superhondjes die graag en goed werken: bravo Liesbeth en Maria! Met welke hondjes het anders was, net dat ietsje meer, die blik, etc houd ik nog even voor mezelf. Met namen noemen zijn jullie toch niks en volgende zaterdag kan het heel goed zijn dat het dat ietsje beter gaat met totaal verschillende honden... Nog even wachten dus! Zaterdag 14 juli worden de voorlopige koppels bekendgemaakt...

Die avond zakten papa, Eiko, Maarten en ikzelf nog af naar het hulphondencafé waar ik me nog erg goed heb geamuzeerd alhoewel ik toch nogal moe was. Eiko plakte echter de hele avond aan papa's stoel of been behalve die enkele keren dat ze mee ravotte met de meute. Zelfs toen ik haar riep of probeerde te knuffelen, liet het haar precies allemaal ijskoud. Ik voelde me zo verraden... Eén dag met papa op stap en ze is verkocht. Vandaag is het opnieuw iets beter, ze is weer de oude nadat ik haar haar ontbijt gaf...Zijn tempo bevalt haar duidelijk beter dan het mijne. De beslissing om haar op pensioen te laten gaan, voelt steeds beter aan ondermeer door de gesprekken met Kathleen, het contrast tussen Eiko en de honden op de stage, haar liefde voor mijn papa, het gezag dat hij over haar heeft en de kwispel die dat veroorzaakt bij haar. Ik vermoed dat de overgang vlotter zal lopen dan ik me ooit had kunnen inbeelden...

11:43 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (39) |  Facebook |

Commentaren

Eerst Gefeliciteerd met de goed gelopen examens!!
Heb je nou vakantie? Ik neem aan van wel!
Wat Eiko betrefd, ach meissie, ik kan het me zo goed voorstellen, maar je hebt toch de beste keuze gemaakt. Zo kan ze echt met pensioen én ziet ze jou nog regelmatig. Dat het jou pijn doet is toch logisch! Maar het zou erger zijn als ze enthousiast jou weer zou begroeten toch. Dan zou je er nog een rot gevoel bijkrijgen. En zij is duidelijk gek met je vader (en hij met haar, anders ging het niet zo goed na één dag)
Maar.... toch sterkte hoor, met jouw verwerking van al die jaren samen met Eiko, die nu verdergaan met een andere hij of zij. (ben héél benieuwd)Leuk dat je al een beetje klik had met één of meerdere honden.

Succes, sterkte en knuffels!!

Gepost door: Vrouwtje van Doggieshuisje | 01-07-07

De foto's zeggen denk ik wel genoeg. Je hebt echt de beste keuze gemaakt. Nogmaals succes en sterkte met het trainen en veel plezier met je vakantie.

Chantal en Djuna

Gepost door: Chantal | 01-07-07

Hoi, Eiko was een prachtbeest telkens ik hem zag, ik vind het spijtig dat ik hem niet meer zal kunnen zien, met welke letter is deze lichting?

Gepost door: Nico | 01-07-07

Lieve Daphne,

ik kan me voorstellen dat het allemaal heel emotioneel is maar ook spannend. En gelukkig is Eiko niet uit je leven en kun je haar nog steeds bezoeken. Ik heb zelf van de week net ervaren dat het toch allemaal weer even net anders is als je met een andere hond dezelfde dingen wilt doen...het is even wennen wederzijds maar het gaat helemaal goed komen, ben ik van overtuigd.
En super dat je je examens zo goed hebt afgesloten...!!

Veel goeds,

Saskia :-)

Gepost door: Saskia | 01-07-07

goed gedaan op alle gebieden: goed gedaan van je examens, goed gedaan op je stage, en goed gedaan om Eiko in de goede zorgen van je papa te laten... Het moet bepaald niet makkelijk zijn, en ik bewonder je moed, maar zoals je zelf ook zegt, het is gewoon de beste keuze voor iedereen...

Gepost door: Josie | 01-07-07

Ale 3 honden die vervangen worden, gaan die andere ook bij de ouders of waar gaan die heen? Ik zou het niet kunnen zo ene afgeven en de volgende nemen, maar wie ben ik?
Eiko zal het wel voelen dat er iets op komst is en dat ze er niet meer echt bijhoort en daarom meer bij uw pa hangt! Die beesten voelen dat aan!

Gepost door: Dirk | 02-07-07

@Dirk Geen idee waar Eros en Easy naartoe gaan. Ik vermoed dat een gelijkaardige oplossing werd gevonden als bij Eiko. Als hun baasjes hierop willen antwoorden, mogen ze altijd. Ik ga hier echter niet zomaar over anderen beginnen zonder hun toestemming.

Het gaat niet om honden afgeven, maar om ze een beter leven te gunnen. Ze kunnen en willen niet meer werken! Ze zijn het beu! Als ik zie hoe Eiko geniet van de 'makkelijk' uitstapjes met papa (auto rijden, even wandelen, slapen, etc) ben ik steeds meer overtuigd dat dit een juiste beslissing is.
Dat jij je hond geen pensioen zou gunnen omdat jij hem niet zou kunnen afgeven, vind ik erg voor die hond die mogelijks bij u terecht komt. Een goede baas doet wat het beste is voor hemzelf én voor zijn hond, en kan zijn eigen belangen opzij zetten om de hond gelukkiger te maken.

Eiko heeft al altijd aan mijn papa gehangen. Ze is nu gewoon zo in de wolken omdat papa haar niet meer negeerde. Ze hoort nog evenveel bij het gezin als voordien. Het zou een schande zijn moest dat niet het geval zijn.
Indien ze zou aanvoelen dat er iets op til is, zou ze juist nerveus zijn, ambetant lopen, etc. Ze is gewoon heel normaal, maar niet naast mij maar naast hem.

Momenteel is het ongeveer gestabiliseerd hoor. Ze maft weer lekker door en geniet van het zonnetje, zonder ook maar iets van activiteit nodig te hebben, een hele dag lang...

Gepost door: Daphné | 02-07-07

Ik heb zo geen hulphond dus die moet niet op pensioen! Ik stel me maar in de plaats van...
Dat mensen niet aan de hond denken, omdat ze de hond er altijd bij willen, vind ik straffe uitspraak?! Want dit insinueer je toch, of niet?
Volgens mij kan een oudere hond ook best dienen als hulphond alleen niet de hele dag door, maar vermoed ook niet dat die een hele dag door moet werken, als u studeerd zal die wel vaak de kans hebben om te rusten, denk ik?! Misschien is het dan net moeilijker met zo een jonge levendige hond, die veel beweging nodig heeft en energie heeft?!
Bij ziekte of als die niet meer zindelijk zijn is dat iets anders, dan begrijp ik dat vervang systeem, tenminste als je echt niet even zonder hulphond kan.
Maar ale je zal wel weten wat best is zeker, wie weet zit die inderdaad beter bij uw vader en blijkbaar ben je niet enige die van hond wisseld. Misschien ben ik nog van de oude stempel als ik zeg "een hond neem je voor het leven en niet voor even", zoals ik al stickers las met die uitdrukking en wel goed vind/vond!

Gepost door: Dirk | 02-07-07

Groot gelijk Dirk, ik vind ook dat je hond houdt tot laatste! Maar misschien zijn wij abnormaal dierenvrienden?!

Gepost door: Luc | 02-07-07

@Dirk Maar ik doe mijn hond niet weg! Ik wissel haar niet!!! Dat is zo totaal verschillend!

"de ene afgeven en de volgende nemen" dat klinkt wel als "je hond altijd bij willen".

Je hebt inderdaad geen hulphond. Eiko en elke hulphond doet talloze kleine dingen de hele dag door. Deur open, pen oprapen, drank nemen, frigo open, potje oprapen, schoen uitdoen, (in de toekomst: voetplank openen en sluiten), me rechtduwen, blaffen, etc
Ze is er altijd en is altijd parraat, ook al slaapt ze. In de examens was het inderdaad perfect, en dat schreef ik dan ook neer.
Nu is het echter al minder perfect. Een dag op uitstap en ze is bekaf: 's avonds haar meenemen is haar totaal geen plezier doen! Maar ik kan toch moeilijk thuis blijven omdat Eiko te oud wordt om te werken?

Ze wil soms nog werken, niet altijd. Maar 'met zo'n soldaat ga je niet naar den oorlog'! Ik ben gewoon van een hulphond in de buurt te hebben en ben afhankelijk van die hulp! Mijn zelfstandigheid is deels gebaseerd op de aanwezigheid van die hulphond!

Een jonge hond heeft inderdaad meer beweging nodig en daaraan zal ik mij moeten aanpassen. Ik denk echter niet dat dit een probleem wordt daar dat nog bij niemand een probleem vormde, ook niet toen Eiko jong was ofzo.
Ik kan zonder hulphond: ik leefde ooit zonder. Ik wil echter die zelfstandigheid niet opgeven. Dat zou ook niet echt dankbaar zijn naar Eiko toe: zij gaf mij die zelfstandigheid!

Dirk, je zou dit eens moeten opzoeken of navragen, maar élke werkende hond (politiehond, reddingshond, geleidehond of hulphond) gaat met pensioen. Alleen schreven nog maar weinig mensen daarover online.

Een hond heb je inderdaad voor het leven (dat is gewoon zo): ik vind het dus mijn verantwoordelijkheid dat ze een superleven krijgt. Als je er niet meer KAN voor zorgen, moet je de allerbeste oplossing voor zoeken.

Gepost door: Daphné | 02-07-07

Misschien denk ik er alleen anders over, al betwijfel ik dat, ik ken mensen met hulphond (noem geen namen) die zouden hem niet ruilen, ookal is die oud! Dus weet ook dat die hulphonden niet de hele dag door werken, ookal doen ze kleine taken over de hele dag. Die personen zouden wel hun eigen wensen even opzij schuiven om voor hun oude hond te zorgen en geen vervanging nemen. Ookal is het leven dan net iets moeilijker! Maar ieder doet wat voor zich best uitkomt. Ieder heeft zijn prioriteiten. Je denkt vooral aan je vrijheid, uw wensen, uw zelfstandigheden, en daar is niks mis mee maar anderen denken aan hun hond en wat ze die nog kunnen geven. Daarom zijn die niet minder begaan met hun hond integendeel, vind ik. Je doet wat je wil, hoop alleen dat je er geen spijt van krijgt, dat je hem misschien te snel inwisselde. Meningen zijn er en moeten niet altijd gelijk zijn!

Gepost door: Dirk | 02-07-07

Pensioen Een mens gaat met pensioen, en liefst zo snel mogelijk (zelf deze van een staatsinstelling waar iedereen van weet dat ze NIET de hele dag werken, maar enkel als er even gekeken wordt... (voel u niet aangevallen :p ik speel alleen ff in op de gangbare cliché's) duw aarom zou een hond die een heel leven met plezier werkte dit niet mogen wanneer deze "te oud" is om nog de hele dag mee te gaan...

als je je leven op een lager pitje KAN en WIL zetten om je hond te plezieren, dan kan ik ook goed begrijpen dat je deze tot de laatste adem hulphond laat zijn. In deze situatie dient de hond echter vaak grotere afstanden af te leggen en deze worden maand na maand lastiger en uitputtender, dit valt heel duidelijk aan eiko op te merken... En als Daphné Eiko blijft meeslepen, vind ik haar persoonlijk eerder ondankbaar voor hetgeen eiko haar aan vrijheid gegeven heeft... Eiko is te oud aan het worden om eventjes een paar kilometer af te leggen (en ja, soms/regelmatig kan het echt niet anders)...

De hond wordt ook niet verstoten ofzo, hij blijft in hetzelfde gezin, het is echter onmogelijk om twee honden op kot te hebben... Vandaar dat Eiko thuisblijft en dus niet bij Daphné gedurende de week, vind ik persoonlijk ook logisch... Eiko krijgt de rust die ze nodig heeft, terwijl een andere hond haar goede werk (met veel plezier) verder zet!

Eiko wordt dus allerminst gedumpt, alleen met meer liefde omringd en de rust gegeven die ze op haar oude dag zeker en vast nodig heeft! Zoals een mens niet tot zijn/haar 80ste werkt, (1 hondejaar = 6 à 7 mensenjaren) hoeft Eiko dit volgens mij ook niet te doen en kan ze zeker en vast van haar rustige oude dag genieten!

En Daphné heeft haar leven beetje bij beetje aangepast aan het sneller moe zijn van Eiko, alleen is ze nu op een punt gekomen dat ze niet meer kan aanpassen, zonder haar studies te verwaarlozen en wordt ze dus in zekere zin "gedwongen" om Eiko een rustige oude dag te geven, want geloof mij vrij, als het mogelijk/haalbaar was zou ze nog wel enkele jaren willen verder gaan met deze hond!

Niks ergers dan een hond tegen haar goesting zien helpen! Echt waar!

Gepost door: Maarten | 02-07-07

Ik werk niet voor de staat hoor.
Ik zou de hond gewoon even thuis laten als die moe is, daarom niet tegen zen zin laten werken, en erna kan die de taak terug opnemen als die kan en zin heeft... Enfin ga er niet over uitwijden! Zoals ik zei ieder doet wat hun best uitkomt.

Gepost door: Dirk | 02-07-07

ps Ahja en die 7j klopt niet hoorde ik eens van een dierenarts!

Gepost door: Dirk | 02-07-07

@Dirk Je hulphond zomaar zonder problemen kunnen thuislaten, is naar mijn mening een teken dat je die hulphond niet echt nodig hebt.

Je begrijpt niet wat een hulphond betekent voor zijn baasje indien je dat zegt...
Laat een blinde zijn geleidehond even thuis? Dan vindt hij/zij zijn weg moeilijk, is het veel minder veilig, etc.
De hulphond zal de deuren openen in het labo: er is geen deurbel en ik krijg ze zelf niet open. Anders zou ik telkens iemand moeten opbellen binnen indien ik binnen zou willen of buiten. Ook de deuren in het labo krijg ik niet open... Alleen op stap zonder Eiko durf ik niet, en constant iemand mee hebben is vreselijk afhankelijk: ik ben het niet meer gewoon om altijd op iemand te moeten wachten. Ik ga/rij en sta/zit waar ik wil door die hulphond! Als ik val, hoe diep in de struiken ik ook val: ze haalt wel iemand! Ze geeft mijn gsm aan als ik er niet aan kan zodat ik hulp kan oproepen!
Platte band, rolstoel die stuk gaat onderweg, vallen, in een put vastzitten, etc het kan allemaal. Zonder hulphond durf ik niet alleen weg.

Gepost door: Daphné | 02-07-07

Wat ben ik blij dat je examens goed verlopen zijn... Tijd dus voor een deugdoende vakantie... Al heb ik de indruk dat je wel nog even erg bezig zal zijn...
Allesinds als we mekaar eens tegenkomen in De Haan, gaan we zeker wat drinken...
Vele groetjes en tot gauw...
Sven

Gepost door: Sven | 02-07-07

U denkt misschien dat ik er niks van ken, maar ik weet dat zo een hulphond niet de hele dag door werkt, dus even thuislaten rusten KAN wel, het is echter de vraag wat u WIL. Een hulphond kan je niet vergelijken met een blindegeleide hond, vind ik, tenslotte nemen velen een hulphond voor het sociale asspect! Hebben die dan allemaal geen hulphond nodig omdat ze die meer aanzien als een vriend ipv een gebruiksvoorwerp. Het lijkt wel soms of die hulphonden net een koffiemachine zijn, ze lopen iets trager door en ze nemen nieuwe. Ieder heeft er zijn visie over, jij de uwe ik (en nog andere die misschien niks durven zeggen) de mijn. Je zal nooit door iedereen aangemoedigd worden als het over zoiets belangrijk gaat. Ik betwijfel ook dat je altijd alleen bent en altijd Eiko nodig hebt, tussen al je vrienden, partner, studenten en thuis je ouders!

Gepost door: Dirk | 03-07-07

Hallo Daphné, Met Eiko's laatste dag op kot is haar studentenleven afgesloten en kan ze vol goede moed aan het werk, op het kantoor bij je papa ;-) Zo kan je het ook bekijken. Ik blijf het een goede oplossing vinden en vind trouwens niet dat je je hier moet blijven verantwoorden daarvoor. Met de examens achter de rug en een jaar vol labo en thesiswerk voor de boeg kan ik me voorstellen dat je voor een zware opdracht staat dus eerst nog maar even proberen genieten van de vakantie al werkt het weer voorlopig nog niet echt mee, maar dat kan nog snel veranderen :-)
Wens je al het beste, zeker ook wat de verdere kennismaking met de nieuwe honden betreft, veel groetjes nog,

Gepost door: An | 03-07-07

Ik kwam hier toevallig voorbij en las de discussie, ik begrijp de beide standpunten.
Als je echt niet zonder die hulp kan van de hulphond dan zal je waarschijnlijk wel beter een andere nemen. Maar ik begrijp ook zeker Dirk en Luc, ikzelf zou ook mijn hond niet kunnen wegdoen en andere nemen, ookal zit die bij mijn vader en zie ik die in het weekend. Tis toch 5 dagen minder dat je die zit, 5 dagen dat je die moet missen, 5 dagen dat je er niet meer mee kan samenwerken of leuke dingen doen,.... Of het de juiste beslissing is, moet ieder voor zich uitmaken. De één denkt inderdaad meer aan hun eigen belangen en de andere meer aan het dier. Maar ik ben zeker dat er velen je wel begrijpen Daphne, daarom moet niet iedereen het eens zijn, ieder is vrij van zijn mening!

Gepost door: Katia | 03-07-07

Nogmaals Ik wil en durf niet alleen op stap. Het is niet veilig en ik krijg trouwens bijvoorbeeld de deuren van mijn thesisplaats niet zelf open en ga er dagelijks naartoe moeten. Ik wil mijn zelfstandigheid niet opgeven noch mijn hond verplichten overal met me mee te gaan tegen haar zin in.

Een hulphond slaapt inderdaad veel, maar de limiet van 'zoveel mogelijk laten uitrusten' zonder mezelf te beperken, is nu wel bereikt! Een dagje solden doen lukt niet zonder dat ze zich moet overdoen, morgen met de trein op en af om mijn punten te halen in Leuven wordt waarschijnlijk al even lastig voor haar, elke dag 8 uur in het labo verblijven en daar achter me aan moeten hossen (ander lokaal, naar buiten om haar uit te laten, etc) en deuren openspringen wordt een hel voor haar: ze heeft al pijn als ze eens als oefening de kamerdeur opendoet - deze krijg ik trouwens wel net zelf open waardoor ze dat amper moet doen: het kost mij minder moeite dan Eiko!


Trouwens, je voorstel om haar 'thuis' dus op kot te laten en helemaal alleen op stap te gaan, is verre van ideaal. Ik kan me niet inbeelden dat Eiko gelukkig zou zijn moest ze een hele dag alleen op mijn kot moeten blijven. Ze kwijnt gewoon weg. Dat is trouwens ook niet veilig. Dat doe ik haar niet aan.
Mee met papa in de auto, tukje doen in haar bureaumand, even naar de winkel en ondertussen nog even uitrusten, etc. Je had moeten zien hoe ze zaterdag straalde bij mijn papa na één dagje van haar nieuwe leven geproefd te hebben...

Geleidehonden en hulphonden. Beiden zijn assistentiehonden en beiden gaan ongeveer op dezelfde leeftijd op pensioen. Beiden hebben een belangrijke taak te vervullen, naast het sociaal aspect dat erbij komt kijken. Men kan en mag ze vergelijken tot op een bepaalde hoogte vind ik.

Hoe durf je oordelen over mij en anderen dat ze 'geen hond nodig hebben' of 'hun hond weggooien als die net als een koffiezetapparaat niet rap genoeg meer loopt'. Je hebt geen tact, geen inlevingsvermogen en weet duidelijk niet wat mijn hulphond voor mij betekent.
Trouwens, vzw Hachiko zoekt per hond 12.500 euro bijeen. Denk je dat zij hun hulphonden geven aan mensen die er geen nodig hebben of honden te vroeg gaan op pensioen laten gaan? De wachtlijsten zijn lang genoeg...

Heb ik ooit gezegd dat ik altijd alleen ben? Ik ben inderdaad niet altijd alleen, maar ga wel meer alleen op stap dan dat er iemand mee gaat. De komende dagen/weken ben ik tijdens de vakantie bijvoorbeeld moederziel alleen thuis voor minstens 4 uur per dag. Als ik dan val of vast zit, hoort niemand me en kan ik niemand bereiken noch binnenlaten in huis als men toevallig langskomt. Ook op kot zijn mensen in de buurt, maar indien je het verhaal over het onstaan van 'help' leest, zie je maar hoe lang het duurt voor iemand al op Eiko's alarmerend geblaf afkomt, alhoewel dit vooraf was afgesproken!

Ik ken trouwens slechts één persoon buiten jij, Dirk die me niet aanmoedigen in deze beslissing eens ze zoveel informatie kregen als hier te vinden is.
Wie ben je trouwens? Ik zou je graag willen uitnodigen om eens te komen kijken hoe Eiko zich dagdagelijks gedraagt en of je dan nog zo oordeelt.

Gepost door: Daphné | 03-07-07

U zei dat anderen blijkbaar geen nodig hebben omdat ze die even zouden laten rusten of alleen laten! Ik zei niet dat ze geen nodig hebben, meer zeg ik niet... Ieder zijn mening!! Ik ken meerdere met mijn gedacht maar misschien komen ze er niet voor uit, of niet op deze blog, daar al aangedacht?!

Gepost door: Dirk | 03-07-07

ps Trouwens Luc en Katia begrepen het precies toch ook wat ik bedoelde?
Je moet u zo niet aangevallen voelen omdat iemand anders denkt als u. Als u zeker weet dat je de juiste beslissing nam dan moet je u niet verantwoorden!

Gepost door: Dirk | 03-07-07

Jeetje Dirk volgens mij weet je niet echt waar je over praat!!! ook al zeg je te van wel. je uitspraken duiden duidelijk op zoveel onbegrip en onwetenheid dat ik er gewoon van schrik.

Ik wil je wat vertellen.
Ook ik ben gehandicapt en heb een hulphond. In spetember 2006 heb ik beste maatje prins moeten laten afkeuren omdat hij ernstig ziek was. Het was nog maar een jonge hulphond maar werken kon hij niet meer. 2 maanden was hij weg voor observatie om uit te zoeken wat er aan de hand was en daarna was hij nog één maand bij me. De zwaarste maand van mijn leven. Ik heb alles op alles gezet om te kijken of ik iets ten goede van zijn gezondheid kon betekenen zoadat hij maar niet afgekeurd zou worden, maar helaas.

Hij is terug gegaan naar zijn eerste gastgezin waar hij zijn eerste jaar woonde om daar zijn laatste eind te leven, het was te zwaar voor mij, ik kon het niet lichamelijk. En Prins ook niet die kon niet eens meer lopen naast de rolstoel. Wat doe je dan als je zelf niet eens kan lopen? Daar al eens over nagedacht? Een oudere hond brengt breng ook dergelijke problemen mee die voor ons als gehandicapten problematisch kunnen zijn.

Bij onze stiching worden de hulphonden in functie in die situatie tijdelijk uit huis gehaald maar is je hond afgekeurd dan heb je geen terugval op de stichting meer!!!

Mar even mijn vorige hond Prins. Ik kon hem niet houden zoals ik zij. Zo ie zo zou ik nooit twee grote honden kunnen houden. Ik zou het daarbij ook niet kunnen betalen.

En zonder hulphond... het is geen optie al denk jij daar derg gemakelijk over.

Ik zal je mijn leven omschrijven zonder hulphond.
Ik lig 2/3 van de dag op bed als ik geen hulphond heb! maar heb ik wel een hulphond dan lig ik maar 1/4 van de dag op bed. Is het dan niet logisch dat je zoiets niet wilt opgeven. Zou jij dat willen???

Ik heb weinig energie en veel pijn een hulphond heeft een grote betekenis voor mij, helaas is het wel zo dat een hulphond 100 % moet functioneren om dit te bewerksteligen dus een oude hond zou bij mij ook met pensioen gaan Ik kan niet een hond dan niet en dan wel laten werken daarbij is het ook zo dat een hond duidelijkheid nodig heeft en die heeft hij dan zeker niet!!!

Toen Prins ziek was heeft het me vreselijk veel energie gekost, ik heb het voor hem over gehad hoor en zou het zo weer aan hem geven maar als hulphond kon hij me niet echt goed helpen in die periode helaas

Ik heb nu vanaf mei een nieuwe hulphond. een geweldig dier. maar nooit zal ik Prins vergeten. Hij zit in mijn hart en heeft een byzonder plekje.

Ik ben geen voorstander van dieren zomaar wegdoen, maar met dieren di werken voor je is het toch anders. Je geeft ze na al die jaren trouwe dienstverband eindelijk hun verdiende rust.
De grootste eer die je ze kan geven. ik bn er van overtuigd dat ik ze dat bij mij nooit zou kunnen geven. Een dier dat voor je werkt heeft het nou eenmaal in zich om zich te willen inzetten voor je en over zijn grenzen te gaan.
En dt is nou net wat ze niet verdienen na al die jaren!!!

Ik vraag me af of je beseft dat je op je manier hoe jij dingen brengt mensen nogal kan kwetsen.
Je mening ok, maar denk niet voor anderen, niet iedereen is het zelfde en ook niet iedereen kan het zelfde!!!


Gepost door: Sandra | 03-07-07

Ik zei toch "dat het bij ziekte of onzindelijkheid iets anders was"?! De waarheid kwetst soms, moet ze daarom verbloemd worden of verzwegen.
Ik zeg ook niet dat het leuk is, ik zei gewoon "dat ik het niet zou kunnen ene achterlaten en de volgende nemen",...
Zoveel te beter (voor jullie) als jullie dat wel kunnen/willen, maar ik ken wel degelijk mensen met hulphond (die ook weinig kunnen en pijn hebben) en die denken als mij of je het nu wil geloven of niet. Jullie zijn niet de enige op de aardbol met hulphond. Mensen kunnen nu eenmaal niet allemaal het zelfde denken over een onderwerp. Zo vind de ene rood mooi en de andere blauw, blijven zeggen dat blauw beter is, heeft geen zin. Mijn visie verander je niet. Ook mijn hele familiekring, vrienden en kennissen, (want ja hierover wordt gepraat) zouden het ook niet kunnen of willen, dus ben zeker niet de enige. Misschien wel één van de enige die hierop reageerd! Maar zal in de toekomst 2 x nadenken om hier iets neer te pennen.

Gepost door: Dirk | 03-07-07

Beste mensen, zouden we niet beter stoppen met dit nutteloze welles-nietes spelletje? En daphné steunen in deze moeilijke tijd voor haar. Ik denk dat we het alleszins hier over eens zijn. Voor een hondenliefhebber is een hond afgeven een van de zwaarste dingen. En als ik nu één hondenliefhebber in gedachten heb, dan is het Daphné wel. Daphné, kwil gewoon dat je weet dat ik je keuze voor 100% respecteer en begrijp. Je hebt hier nl al jaren over nagedacht vermoed ik.

Sterkte, je kleinste vriendinnetje ;)

Gepost door: Stephanie | 03-07-07

Het einde van de eindeloze discussie Beste Dirk,

Uw mening en die van uw hele familiekring, vrienden en kennissen zijn ons geheel duidelijk. Ik zit verder niet meer te wachten op kritiek in die aard. Indien u zich niet aan uw belofte houdt, zal ik mij genoodzaakt zien reacties van die aard te wissen van deze weblog.
Wij willen doorgaan met ons leven en willen hier gewoon neerschrijven wat we meemaken en hoe we ons voelen en wat , zonder eindeloos bekritiseerd te worden over genomen beslissingen.

Groeten,

Daphné en hulphond Eiko


ps: dit betekent niet dat kritiek niet welkom is, maar zo'n uitlokkende oppervlakkige reacties over dat ene onderwerp "ik zou mijn hond niet kunnen wegdoen/ruilen" ben ik beu. Ik doe haar niet weg en ik ruil haar ook niet om. Ze gaat op pensioen, blijft bij mij thuis en gaat mee op stap met mijn papa die haar baas wordt. De nieuwe hulphond is geen vervanger maar een opvolger.

Gepost door: Daphné | 03-07-07

welke belofte? Maar goed ik zal zwijgen. Ik wens je nog veel succes in uw leven met alles wat je wil.

Gepost door: Dirk | 03-07-07

EINDE!!!

sterkte de komende tijd met de wisseling van de wacht!

Gepost door: Sandra | 03-07-07

Misschien schrijf je beter geen blog meer als je geen andere mening kan verdragen. Het is niet de eerste keer trouwens dat er ellelange discussie's zijn hier (op de blog) omdat iemand anders denkt dan u. Zolang het in uw kraam past is het allemaal goed, maar anders, owee! Wis dan gewoon ipv opnieuw en opnieuw uw mening neer te schrijven, anderen kennen uw verhaal ookal na het 1 keer te lezen. Proberen uw gelijk te halen helpt echt niet. Meningen verschillen nu eenmaal daar kan jij, Dirk, ik enz... niks aandoen en het zal altijd zo zijn, of je het wil of niet! Laat de mensen zijn wie ze zijn met hun idee of mening en doen ookal is die anders dan de uwe. Ze laten u ook doen, ze melden alleen dat ze er anders over denken, zonder meer!

Gepost door: ... | 03-07-07

Daphné kan wel tegen commentaar, maar eerst en vooral is reeds meermaals uit verschillende antwoorden gebleken dat respect voor andermans beslissingen soms ver te zoeken is, anderzijds kan een discussie slechts als beide partijen op een deftige, beleefde en zinvolle manier kunnen en willen discussieren... Er wordt steeds op een beleefde manier weerlegd en het enige antwoordt dat hierop verkregen wordt van oa Dirk is net dezelfde zinloze argumenten terug zonder enige vorm van rekening houden met wat net werd vermeld, tenzij het letterlijk interpreteren van enkele zinnetjes...

Meningen kunnen verschillen, en ik zie niemand die daar enig probleem mee heeft, maar respect voor een ander is onontbeerlijk!

Het is een zinloze discussie en dat weet iedereen... Maar als iemand (of enkelen) steeds opnieuw hetzelfde thema oprakelen kan ik mij best voorstellen dat Daphné (haar weloverwogen en gesteunde (oa door Hachiko zelf!!)) beslissing wil verdedigen... Obnormaal vind ik dat niet! Respect voor de ander is misschien soms eens zwijgen, zeker wanneer je merkt dat er over de beslissing is nagdacht! Of je het er nu mee eens bent of niet! en steeds dezelfde KWETSENDE onnodige en verkeerde opmerkingen maken (zoals de hond vervangen/wegdoen) getuigd van geen enkel respect en al zeker niet voor rede vatbaar zijn!

Gepost door: ...² | 03-07-07

Daphné legde Dirk gewoon uit waarom die beslissing werd genomen omdat ze dacht dat hij van niks op de hoogte was. Als achteraf blijkt dat Dirk van veel meer op de hoogte is en verschillende hulphondenkoppels kent, terwijl hij eerst beweerde dat hij 'eens op tv had gezien dat hulphonden alles konden oprapen', kan Daphné toch niet ruiken dat dit een eindeloze discussie zal worden?

Mijn ziekte en handicap zijn erg gelijkaardig aan die van Daphné en ik zou juist hetzelfde doen als ik in haar situatie zou zitten.

Gepost door: Jen | 03-07-07

In Daphné haar situatie zou ik precies hetzelfde doen!
zeg nu zelf: er kan toch geen beter oplossing zijn! Eikootje een rustiger leven en Daphné terug een zelfstandiger leven op haar eigen tempo en niet op dat van Eiko.
Ze is Eiko als hulp kwijt, niet als maatje!
Nogmaals: ik sta 100% achter die beslissing welke niet zo maar plots genomen geweest is.
Daphné, ik hoop dat je een schat van een hondje krijgt waar je terug jarenlang de hulp van krijgt die je als jonge studerende vrouw verdient!
Veel succes met de stage!

Gepost door: Stien | 03-07-07

Had gezegd hier niet meer te komen, maar kwam toch nog eens piepen, zie nu pas deze tekst (had internet panne gisteren)...
Hoe Daphne denkt of wat ze doet is haar keuze, idem voor de anderen die andere hond nemen. Maar ook mensen met een andere mening, zijn vrij die te hebben en te uiten, vind ik. We leven in democratie.
Ik zou het persoonlijk niet doen, mijn Nox blijft bij mij tot zen laatste adem ookal moet ik daarvoor mijn eigen wat minder gunnen. Ik zal dan ook mijn zelfstandigheid moeten inkorten als de tijd er is (want kan nog minder dan Daphne en zit nog meer alleen) maar dat is een keuze die je zelf maakt, niemand anders. Ik denk niet dat hachiko zoiets aanraadt als je er zelf niet mee afkomt! Kan me toch niet voorstellen dat Caro mij zou zeggen een andere te nemen?! Het ideale bestaat volgens mij niet. Of mss de 2 honden houden?!
Hoe dan ook ik heb het voor Nox ook jaren zonder gedaan. Dus zo zal het weer zijn als die oud wordt. Kan me niet inbeelden dat ik binnen 3j al een andere zou nemen! Ik zou het niet over men hart krijgen. Maar wie ben ik?! Bij hachiko is dit de normaalste zaak ze doen het heel vaak...
Zo een beslissing zal zeker niet makkelijk zijn en moet ieder voor zich uitmaken!

Gepost door: Maggy | 04-07-07

Ik sluit me volledig aan bij de laatste zin van Maggy. De beslissing is niet gemakkelijk. Ik heb geen maatje nodig dat me elke dag bijstaat. Ik heb het geluk dat ik elke dag zonder rolstoel door het leven kan gaan. Zonder echt afhankelijk te zijn van anderen. En ik apprecieer die vrijheid enorm. Natuurlijk beslis ik niet elke seconde van mijn leven op mijn eentje, maar het grootste deel van mijn leven kan ik helemaal alleen invullen. Ik moet dus ook nooit beslissen of ik mijn hond een welverdiend pensioen moet geven. Daphné heeft inderdaad lang nagedacht over haar beslissing en met een aantal mensen over haar beslissing gesproken. Ik voel me ook bijzonder vereerd dat ze ook aan mij advies heeft gevraagd. Ik zie Daphné en Eiko bijna elke dag en heb dan ook de kans om op de eerste rij te zitten bij deze periode en de tijd die hieraan vooraf ging. Want Eiko wordt oud ook al zeg ik dat niet graag. Haar werklust is aan het verdwijnen en ze slaapt steeds meer. Waar ze vroeger niet te houden was tijdens een examen (we zijn er nog mee gaan wandelen terwijl Daphné rustig verder werkte), werd ze nu amper wakker als Daphné naar voren ging voor een mondeling... Ook ik zie Eiko niet graag vertrekken, maar moet eerlijk zijn en zeggen dat Daphné hier waarschijnlijk de juiste beslissing neemt. Eiko is geen hond om alleen gelaten te worden en Daphné is geen persoon om haar activiteiten op een lager pitje te zetten. Daar zouden ze beiden ongelukkig van worden, want ze voelen elkaar op gemoedsvlak maar al te goed aan. Dus ja, een ideale oplossing bestaat niet... Maar dit is de beste oplossing die gevonden kan worden denk ik. En als ik Eiko zondag zo zag bij Daphné thuis zie ik nu al dat het in orde komt. Iedereen met een assistentiehond moet op een bepaald moment allicht deze keuze maken. En net als zoveel andere beslissingen is dit ook een zeer persoonlijke beslissing. Wat werkt voor de een, werkt daarom niet voor de ander. Maar in dit geval denk ik wel dat er en juiste beslissing werd genomen. Dus veel succes Daphné met de opvolger en veel succes Eiko met je pensioen bij de papa!

Gepost door: A-C | 04-07-07

Ja, iedereen heeft zijn mening maar ook iedereen zijn waardigeheid. Ik zou denken dat volwassen mensen dat tenminste in ere laten. Niemand kan in iemand anders zijn plaats een beslissing nemen over "nodig of overbodig". En dat heeft niets te maken met een eventuele beperking maar alles met wat je zelf wil. En ja je mag reageren vanuit je eigen leven maar beoordeel of veroordeel niemand omwille van zijn beslissing. Ieder huisje zijn kruisje, ieder gek zijn gebrek en als iedereen voor zijn eigen deur keert is de hele straat proper.

Gepost door: ???????????????????? | 04-07-07

Daphne, ik lees je blog al een tijdje als "lurker" maar moest nu toch echt eens reageren: ik weet nog toen Eiko voor het eerst meekwam naar de klas en kan bijna niet geloven dat we nu al zoveel jaren verder zijn! Het is meer dan normaal dat jij niet aan zelfstandigheid wil inboeten, zeker niet als dit zou betekenen dat Eiko ongelukkig werd!
Ik begrijp niet dat sommige mensen over jouw beslissing zulke kortzichtige standpunten kunnen hebben, alsof je Eiko ergens in een bos gaat achterlaten! Ik wens je heel veel succes met je nieuwe hulphond, aan Eiko een heerlijke "oude dag" en ook veel succes met je thesis, ben er nu ook aan bezig en 'k zie het bos door de bomen niet meer :)
Groetjes, Claire

Gepost door: Claire | 04-07-07

ongepast Beste iedereen,
Ik vind die commantaren heel ongepast.Dit is een blog en GEEN forum.Met zo een commentaar zou je er trouwens allang uitgezwiept zijn.
Respecteer elkaar en elkaars levenswijze en doelstelling
Er is hier geen sprake van dumpen en wie hachiko kent zou beter moeten weten en geen zo een onzin verkopen. Wij gaan toch ook met pensioen en werken ook niet tot we doodvallen.Een asielhond, die is pas gedumpt en Eiko zal voor de rest van haar dagen een luizenleventje hebben.Ik weet niet of de meningen hier over het welzijn van Eikootje gaan of het een hetze is tegen Daphne.
Ze kan niet zonder hulphond en wie er geen heeft weet er niet over mee te klappen.dus zwijge dan!
Het moet toch wel lukken lukken zeker dat drie personen met een hulphond van dezelfde leeftijd van Eiko dringend aan een andere hulphond toe zijn?
Dat zegt heel veel.Beter uw hondje de nodige rust geven dan hem te laten werken tot hij kreupel is en helse pijnen leid
Is dit verantwoord?
Meer wil ik er niet over zeggen behalve aan Daphne en Maarten
PROFICIAT dat jullie geslaagd zijn ondanks alle tegenslagen
Daphne, een goeie stage gewenst en een lieve hond
Mijn steun heb je en ik duim voor alle stagairs

Gepost door: cathy | 04-07-07

Het beste voor jullie beiden Ik wil jullie beiden Daphne en Eiko het beste toewensen!
Aan Dirk zou ik willen zeggen na hier alles zo gelezen te hebben;
beste! dram toch niet zo door!
Het is al moeilijk genoeg voor Daphne dat jij ook nog eens lastig moet gaan doen.
Akkoord elk zijn recht op een eigen mening maar moet dit echt door en door blijveeeeeeeeeeeeen gaan???
Daphne ik zou zeggen meid,
jij hoeft aan niemand verantwoording af te leggen.
Jij weet wat goed is voor jou en Eiko!
Liefs Cat

Gepost door: Cat | 04-07-07

eiko man man man.... wat is dat hier allemaal.... wat valt hier allemaal te lezen.... lees regelmatig blogjes maar zet heeeeeeeel zelden een reactie... maar hier kan ik het nu toch niet laten.... en 'dirk' ik heb zo een indruk dat jij wel helemaal niet 'dirk' bent zenne want jouw schrijfwijze is mij te herkenbaar... maar alle doet er niet toe... ken daphne niet zo persoonlijk maar de enkele keer dat ik haar al zag zie ik dat zij een jong meisje is dat voor uit wil in het leven... nu had ik van hachiko toch begrepen dat onze 'hulphond' in de eerste plaats een meerwaarde aan ons leven moet geven... als eiko echt niet zo goed meer vooruit kan dan wil dat zeggen dat er voor daphne op dat moment geen meerwaarde meer is en dan moet er een keuze gemaakt worden en moet zei een ander hond hebben... en de oplossing van bij haar vader is toch de ideaalste oplossing die er maar kan zijn... als onze rolstoel morgen niet meer kan moeten we ook een anderen en als je over hulphond spreekt is dat hetzelde... dat heeft niets maar dan helemaal niets te maken mee het 'houden van onze hond'... als je enkel en alleen daarover spreekt dan had je geen hulphond maar een gewone hond....
dus daphne als dat jouw keuze is in samenspraak mee caro ben ik er 100% zeker van dat die keuze de goeie is... en staan er veel mensen achter jou... ik hoop ook mijn mixke tot de laatste snik bij mij te houden maar in mijn binnenste ben ik realist en moet ik de vraag durven te stellen hoever kan ik voor haar zorgen als zij niet meer kan als zij te ziek wordt.... en wat dan????
groetjes
Myriam

Gepost door: Myriam | 06-07-07

De commentaren zijn gesloten.