28-04-07

Eiko en mijn chinese buurman

Elk jaar leg ik tijdens de allereerste vergadering eind september met mijn nieuwe omkaderingsgroep het meest de klemtoon op de vraag aan iedereen om Eiko te negeren: het is de bedoeling dat ze mij de leukste persoon ter wereld blijft vinden opdat ze goed voor mij zou werken. Eens iedereen haar een korte periode heeft negeerd, loopt het meestal wel los. Al zegt bij het binnenkomen iedereen wel eens goeiendag aan Eiko door haar een aai over haar bol te geven, ze blijft mij duidelijk boven de anderen verkiezen. Wat echter nooit mag, is haar voederen. Eten is voor Eiko het allerleukste dat er bestaat. Wie haar eten geeft, wordt aanbeden en is enorme concurrentie voor mij als haar baasje. Behalve die paar 'vliegende frieten' in het eerste jaar die voor Eiko totaal uit de lucht kwamen vallen, is hier nooit tegen gezondigd. Ze wist niet van wie ze kwamen maar had des te beter onthouden dat frieten enkel in de keuken rondvlogen: ze lag te pas en te onpas in de keuken, wachtende op 'vliegende frieten' of ander vliegend eten. Ik ben zo kwaad geweest op die personen die de frieten lieten vliegen, dat geen enkele friet ooit nog vloog.

Dit jaar leek alles prima te gaan. Alleen was Eiko tegen eind oktober toch wel erg gek op mijn chinese buurman. Hij praat echter tegen zichzelf en fluit, zingt en huppelt de hele dag door. Ik dacht dat Eiko dit als beloningen aanzag en begon tegen hem op te bieden: ik ging ook tegen haar babbelen als we op stap gingen, knuffelde haar harder en meer en speelde ook steeds vaker piano op haar kont. Helaas, niks mocht baten. Eiko's staart bleef in overdrive gaan wanneer zij hem hoorde aankomen en wanneer hij in de keuken was, lag zij steenvast aan zijn voeten zoals u op de foto kan zien. Frustrerend. Zeker daar hij niks verkeerd deed in mijn ogen: ik had hem nooit een vinger naar haar zien uitsteken ook al was hij gek op haar. Hij hielp mij bovendien erg goed: niks was hem teveel, hij was altijd op tijd en deed meer dan zijn deel van de omkadering.
Dit veranderde echter allemaal toen verschillende kotgenootjes me vertelden dat ze het niet eerlijk vonden: hij mocht haar wel aaien en zij niet terwijl het duidelijk onze relatie aantastte. Dit wierp natuurlijk een heel ander licht op de zaak. Natuurlijk ontkende hij alles en was hij het er volkomen mee eens dat Eiko niet mocht geaaid worden opdat ze mij als baas zou aanzien. Dit veranderde echter niks aan zijn gedrag. Bijgevolg liet ik Eiko geen seconde meer uit mijn zicht verdwijnen en strafte haar telkens zij naar hem toe wou gaan. Ze kreeg ook enorm onder haar voeten, elke keer ik of een ander kotgenootje haar betrapte op bedelen of geknuffeld worden door mijn buurman. Een keer betrapte ik haar op bedelen en werd echt furieus. Het feit dat ze in plaats van 'in haar mand' te gaan zoals ik haar had bevolen, doodsbang de kamer van mijn buurman binnenstoof, was de druppel die de emmer deed overlopen. Een bange hond hoort onderdanig te zijn en dit te tonen aan zijn baas of bescherming gaan zoeken bij zijn baas, niet bij de buurman! Dat ik hem dan nog hoorde lachen met dit alles maakte dat ik zijn kamer binnenstormde om het hen beiden eens goed duidelijk te maken. Daar Eiko echter achter de deur zat die ik in mijn woede met mijn rolstoel enorm hard had opengeknald, was ze harder geschrokken dan ooit te voren. Dit en het feit dat ik het bedelen en knuffelen ben blijven verbaal bestraffen, heeft gemaakt dat we nu weer in vrede samenleven.
Eiko vindt hem nog tof, maar hij is zeker geen concurrentie meer voor mij. En mijn buurman? Die kijkt vertederd naar haar wanneer ze zich tegen de muur aan het krabben is of achter een tennisbal aanholt. Gelukkig blijft het meestal bij kijken en heeft Eiko daar niet zo veel aan. Hopelijk probeert mijn buurman dit volgend jaar niet met Eiko's opvolger. Volgend jaar ga ik zo afwachtend niet zijn... Wee o wee eenieder die dan één poot durft uitsteken naar mijn hulphond... Bij deze bent u gewaarschuwd.

My neighbour & Eiko

22:35 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Eiko en zijn chinese buurman ik ga ook zo eens iets doen, dan kom ik misschien ook eens op de blog...

Gepost door: Sabine | 29-04-07

haai Foei Fu!

Gepost door: flo | 29-04-07

twee entries boven mij We hebben hier ook grappige kotgenootjes die in dronken toestand zich niet kunnen herinneren hoeveel 4x13 is. Dus Sabine een nieuwe poging? ;)
Voila opdracht volbracht: er is over u gepraat op de blog.

Gepost door: A-C | 30-04-07

Trouwens Sabine, tis wel Eiko en haar Chinese buurman. Tenzij Eiko buiten mijn weten van geslacht is veranderd.

Gepost door: A-C | 30-04-07

Brrr... Moet lastig zijn! Ik zou toch niet graag in de schoenen van Mr China staan, moet ik zeggen, en jouw toorn over me uitroepen ;-)

Gepost door: Josie | 30-04-07

Tja En ik die dacht dat chinezen enkel hond opaten ipv graag te zien ;-)
Oh Nox is ook van een heleboel mensen zot, ookal doen ze niks, soms is een blik genoeg, enzo...
Ik geraak dan ook gefrustreerd en treed harder op zowel tegen hond als tegen de mensen, maar tblijven beesten e.
Zo begon Nox altijd rond te crossen als die chauffeur nog maar hoorde, nogthans verwend die Nox niet, maar Nox legde wel de link als die komt gaan we weg.
Zolang ze nog luisteren zou ik zeggen maak je niet te druk!!! Is voor niks goed.

Gepost door: Maggy | 30-04-07

Luisteren Ja inderdaad, maar als hij in de keuken zat te eten, en ik had iets nodig, duurde het toch wel héél lang voor Eiko kwam! Het is de bedoeling dat ze in mijn buurt blijft, zodat zij er is als ik hulp nodig heb. Dat was niet meer zo in dit geval!

Gepost door: Daphné | 30-04-07

De commentaren zijn gesloten.