27-12-06

Eiko, the dominant bitch!

Op kerstavond bij tante Charlotte kwam opnieuw Eiko's dominante aard naar boven. In het begin van de avond waren Chicha en Orso zoals de voorbije jaren de baas over Eiko. Nu ja, de laatste jaren zagen ze elkaar slechts en passant omdat Eiko binnen mocht omdat ze mijn hulphond is terwijl Chicha en Orso 'buitenhonden' waren. Sinds een poosje mogen ze nu echter in de keuken wanneer iemand thuis is. Op kerstavond brachten Eiko, Orso en Chicha dus voor de eerste keer sinds lang enkele uren samen in één ruimte door.
De hele avond waren ze alledrie erg flink: geen blafje, geen schermutseling, geen spelletje wie-is-de-baas, zelfs geen opgetrokken lip wanneer Eiko naderde als ik Orso aaide! Maarten nam dan ook van de gelegenheid gebruik om enkele foto's te nemen met het fototoestel van mijn zus - het zijne lag namelijk nog onder de kerstboom bij hem thuis.
Op het einde van de avond vonden we Eiko echter ineens terug in de mand van Chicha. Neerkijkend als een keizerin op haar twee onderdanen die op afstand bleven...

Eiko, de dominante teef...
Zo baasje, zo hond?


Eiko and Chicha

Exhausted

Dominant bitch!

22:48 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

25-12-06

Wij wensen U een warme kerst...

17:06 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

22-12-06

Rariteit nummer vier: Ik vind werken leuk!

Schaduw zijde wierp ons een stokje toe dat Eiko met veel plezier opving: zes rariteiten... We verdeelden ze eerlijk: Eiko zal er vijf beantwoorden, ik één.

Vijf rariteiten? No problemo! Onder het motto: liever speciaal dan normaal!

Ik werd er onlangs tien maar heb nog steeds weinig grijze haren: geen grijze snor, enkele zilveren sprieten op mijn kin en langs mijn hals, en last but not least wijd verspreid enkele tientallen lange witte haren op mijn buik.
Ik slaag reeds drie jaar op rij aan de universiteit terwijl ik tijdens elke les en elk examen slaap en zelfs erg luid snurk. Buitenvliegen? Buizen?! Integendeel! De proffen hebben het graag: ik ben hun lieveling!
Ik lig elke zomer uren in de zon wat bij mij niks oplevert: ik bruin niet, ik bleek niet af, ik word zelfs niet rood. Het enige wat ik wél doe is opwarmen tot ik oververhit ben en schaduw moet gaan opzoeken.
Ik vind werken leuk!
Ik bijt op mijn teennagels terwijl ik zweetvoeten heb...

En ik? Ik blog reeds anderhalfjaar en beantwoordde nog geen enkel stokje... *Schaamt zich diep*


Indien het hier de komende zes weken stil, luid, gek, down of stressy wordt, wees niet bang, het is een tijdelijk doch steeds wederkerend fenomeen bij studenten: wegens de nakende examens brengen wij binnenkort net zoals vele anderen opnieuw massa's uren door achter onze boeken en zoals hopelijk iets minder andere studenten in ons mand als morele en mentale steun.

And so it began...
De Blok 23 december 2006 - 30 januari 2007.

22:58 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

14-12-06

10 jaar jong!

Mijn oude treze werd gisteren nog een jaartje ouder! En daar tien toch wel speciaal is, werd ze eens extra in de bloemetjes gezet. Enfin, eigenlijk eerder in de cadeautjes...
Maandag kwam Eiko's nieuwe halsband aan! We testten hem reeds twee dagen en we zagen en voelden dat het goed was. Ze huppelt netjes mee en trekt zelfs af en toe voor als ik niet oplet! In het pakket van 'Exclusief voor Dieren' zat zelfs een verrassinkje: een piepende tennisbal genaamd 'Air KONG Tennisball, squeaker'! Dankuwel 'Exclusief voor Dieren'!!!
Van Anne-Catherine kreeg Eiko een tug-speelgoed namelijk een touw met vier fluo botjes.
Jo bouwde speciaal voor ons een opbergdoos voor Eiko's eten! Nu kan ik mijn dame helemaal zelfstandig eten geven! Dinsdag namen we de doos in gebruik en meteen merkte ik het verschil: ze aanziet me veel meer als haar 'baas'. Die blik in haar ogen was duidelijk: "Waaa! Gij kunt dat nu ook ofwat? Joepie!"
Foto's volgen...

22:36 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

06-12-06

Verkeerd geparkeerd

Reeds voor ik naar mijn nieuw kot verhuisde, wist ik dat de buitendeur automatisch zou opengaan door middel van een elektrische pomp. Toen was ik al van plan om aan Eiko te leren die knop op commando te bedienen. Wie weet, kon ik de knop niet meer induwen als mijn handen verkleumd waren van de kou of als ik mijn handen vol had met andere dingen. En zelfs indien ik het nooit zou nodig hebben, was het commando nog niet nutteloos. Eiko leert supergraag dingen bij en dit commando aanleren en trainen bezorgde ons beiden uren vol aanmoedigingen, lieve woordjes, zotte aanwijzingen en natuurlijk overheerlijke beloningen!
Toen de knop in oktober op zijn definitieve hoogte werd geplaatst, werd duidelijk dat het echt een ideaal systeem is: zachte knop, heel groot duwoppervlak, stevig, juiste hoogte en op de correcte afstand van de deur, dit langs binnen- en buitenkant van het gebouw! Het commando zou ik dus nooit nodig hebben om die deur te openen...
Tot deze avond!
Een of andere onnozelaar vond het gepast zijn fiets compleet in de weg te plaatsen waardoor ikzelf onmogelijk aan de knop kon! Nota: de fietsenstalling bevond zich slechts één meter verderop en was allesbehalve volzet! De fiets omverrijden of wegduwen lukte niet daar aan een voorwiel weinig 'pak' is zonder het risico te lopen mezelf pijn te doen of de fiets op Eiko te duwen... Gelukkig opende Eiko zoals elke keer, wel na heel wat aanwijzingen en aanmoedigingen, ook vanuit die vreemde positie (plaatsing in Hachiko-taal) de deur met haar blinkende zwarte snoet! Ik moet U waarschijnlijk niet vertellen hoe enorm de beloning was die Eiko de daaropvolgende minuten kreeg... Ik juichte zowat de gehele blok bijeen!
En de fiets? Die werd door Maarten enkele minuten later vakkundig uit de weg geruimd. Die onnozele fietser zal zijn fiets morgen terugvinden in 't groen...

19:18 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

02-12-06

Sinterklaas kapoentje

Sinterklaas kapoentje,
gooi wat in mijn schoentje,
gooi wat in mijn laarsje,
dank je Sinterklaasje!

Vele likjes van uw allerzwartste kapoen,
Eiko


Baasje vroegde mijn verlanglijstje toe aan haar brief naar de Sint. En omdat ik - zoals de Sint hier kan lezen - dit jaar extreem braaf en flink ben geweest, denk ik wel dat Hij vannacht leuke dingen zal achterlaten in mijn schoentje... Okee ik geef het toe het is een pantoffel: wij hebben helemaal geen schoenen! En gelukkig maar! Ik hou ervan om rond te lopen op mijn blote stinkvoetjes en als het te warm is, loop ik gewoon niet!
Om onze beloningen in ontvangst te kunnen nemen, hebben Fado en ik onze favoriete pantoffel voor de haard gezet. Fado is verzot op die ene versleten stinkpantoffel van baasjes' mama die ze dan ook noodgedwongen aan Fado doneerde: de pantoffel lag meer in Fado's mand dan ergens anders en was bijgevolg niet meer zo draagbaar. Mijn favorieten zijn baasjes' knalgele superzachte keigrote Winnie-The-Pooh-pantoffels wiens neus en oor ik ooit in al mijn enthousiasme kapotknabbelde...
En als de Sint ons overslaat, eet ik gewoon die wortel voor zijn paard op!




Update: Fado en Eiko kregen elk een groot bot en een speelgoedje. De Sint gaf Eiko een grote tennisbal met een touw aan. Fado kreeg een grote plastieken kip. Nu heeft de Sint zich echter een beetje vergist vrezen mijn zus en ik... Fado is namelijk geobsedeerd door ballen sinds hij de zijne kwijt speelde bij tante dierenartse terwijl Eiko de bal veel te hard vindt en hij amper stuitert waardoor ik hem niet verder kan gooien dan twee meter. Fado heeft bovendien totaal geen interesse in de kip daar die niet leeft, terwijl Eiko de kip reeds bombardeerde tot knuffelbeest van de dag!
Wat nu?!
Foto's volgen...

22:02 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

01-12-06

Nieuwe halsband

Eiko's nieuwe jasje is echt super! Nu kwispelt ze weer overtuigd wanneer we op stap zijn terwijl ze met haar oude jasje haar staart vooral liet meewiebelen met haar pas. Haar houding is nu ook véél minder robot-achtig en ze reageert weer meer op invloeden van buitenaf! Alsof miss met haar oude jasje zo extreem braaf wou zijn en dus maar alles rond haar negeerde (behalve eekhoorntjes ...). Nu huppelt Eiko dus weer als een oude doch vrolijke hond naast mijn rolstoel.
Aan haar snelheid is echter niet veel veranderd. Logisch natuurlijk daar ze over 12 dagen (jaja, 13 december) tien jaar wordt. Toch is er nog iets meer aan de hand: wanneer ik sneller rijd dan zij op dat moment loopt, versnelt ze moeilijk mee. Ik vrees dat dit ligt aan het feit dat zij een slipketting draagt. Vele hulphonden dragen een soort slipketting omdat zij grote en krachtige honden zijn terwijl hun baasjes een functiebeperking hebben en vaak minder kracht hebben om hen te corrigeren. Wanneer een slipketting op de juiste manier wordt gebruikt, kunnen hiermee goede resultaten worden bekomen. Tot enkele jaren geleden was Eiko een trekkertje: ze liep steeds voor de rolstoel met een gespannen leiband en ketting. Doordat ik haar consequent verbaal en met behulp van de slipketting fysiek corrigeerde, leerde ze dit af zodat ik nu met mijn pink Eiko aan haar leiband kan vasthouden!
Alhoewel ik steeds oplet dat de ketting correct aan is en niet gedraaid zit, slipt deze toch soms toe op het verkeerde moment: wanneer ze trager loopt dan ik rijd, spant de ketting automatisch aan wat voor haar een correctie is waardoor ze zal vertragen in plaats van mee met mij te versnellen.
Voor Eiko's tiende verjaardag zou ik haar dus een nieuwe halsband/ketting kopen. Ook Caroline, de nazorgtrainster van Hachiko, vindt dit een goed idee. Kim Bols, het baasje van Olly, raadde me ooit de website 'Exclusief voor dieren' aan. Daar vond ik een geschikte en mooie halsband voor Eiko die deels uit stof, deels uit ketting bestaat. Zo zou de halsband veel minder hard zijn in haar nek terwijl ik haar toch nog kan corrigeren met behulp van het kleine stukje ketting dat in de halsband zit verwerkt. Ook kan de halsband slechts deels dichttrekken wanneer Eiko voor- of tegentrekt waardoor ze hopelijk veel minder hard zal worden afgeremd wanneer ik versnel of zij vertraagt en de halsband dus perongeluk dichttrekt.
Indien U ervaring heeft hiermee: advies is steeds welkom!!!



Maar nu vormt zich het grote probleem: welk kleurtje zou ik haar kopen?
De halsband wordt geleverd in volgende kleuren: zwart, blauw, rood, oranje en paars. Zwart en paars zijn uitgesloten daar die kleuren te mannelijk zijn en ze haar minder passen. Blauw contrasteert niet echt tegenover haar vacht maar is wel volledig assortie met haar jasje en leiband. Rood en oranje passen flatteren haar vacht het meest maar passen dan weer minder bij de rest van haar outfit... Help???

alert Eikode drie mogelijke kleurtjes halsband

Eiko's oude jasje en leiband



Update: Bij Stichting Hulphond Nederland dragen alle hulphonden - op een paar uitzonderingen na - zo'n blauwe halsband. En als een blauwe halsband bij de vacht van hun zwarte labradors past dan past een blauwe halsband zeker bij Eiko's vacht, dus bestelde ik een blauwe. Hieronder een foto van hulphond Prins met zo'n halsband waar zijn baasje Sandra mooie versieringen op stikte. Jammergenoeg is Prins reeds op vervroegd pensioen omwille van gezondheidsproblemen.

hulphond Prins met blauwe halsband

15:49 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |