27-11-06

Nieuw jasje

Daar onze relatie een downtje onderging, was het hier stil waarvoor mijn oprechte excuses. Tijdens zo'n downtje kan ik hier moeilijk komen beweren dat alles op wieltjes loopt. Ik kan de problemen echter tijdens het downtje zelf moeilijk verwoorden wat ook pas mogelijk is indien ik het downtje en de problemen die het veroorzaakten heb opgemerkt. Het downtje in woorden omzetten om deze hier neer te poten is al helemaal onmogelijk in die down-toestand (die vrouwen hé). Eens het downtje grotendeels achter de rug is, wordt alles meestal kristalhelder, schrijven we het hier van ons af en gaan we er weer tegenaan, met een hoopje nieuwe bagage een upje tegemoet!

Vrijdag bereikten we na een lange daling ons dieptepunt: 's middags weigerde Eiko uit haar mand te komen om mee te gaan naar de les. Toen wist ik ineens dat dit een downtje was, net zoals deze zomer toen ze ook weigerde op te staan. Door dit besef werd ik deze keer niet boos maar kocht ik haar om met een koekje. Daarna wandelden we samen naar het practicum waar we schaamteloos (ik had verwittigd) een kwartier te laat toekwamen daar ik Eiko niet wou meesleuren daar ze ook niet snel wou lopen. Noot: Vroeger betekende snel een trage fietser, nu betekent het Maarten die doorstapt. Traag is echt wandelen tot slenteren. Tijdens het practicum sliep ze enkele uren rustig onder een tafel zoals gewoonlijk. Toen het practicum afgelopen was, deed ik haar jasje af. Eens over de Dijle liet ik haar volledig los. Ze holde het grasveld op, huppelde rond, snuffelde wat en bleef in de buurt terwijl ik rustig doorreed op weg naar ons kotje. Ze gehoorzaamde perfect.
Voor Eiko staat haar jasje voor werken, rustig zijn, niet spelen, etc. Jasje af betekent voor een hulphond echter niet dat ze niets meerhoeft te doen. Ze moet nog steeds gehoorzamen en mij helpen. Voor Eiko is mij helpen pure fun en werken gewoon een stuk rustiger zijn dan anders.
Eiko's gedrag wijst op het feit dat ze af en toe geen zin meer heeft in werken. Ze wil niet meer overal mee moeten, wachten tot ik haar nodig heb, uren per week op stap gaan met mij richting lessen, practica, grootwarenhuizen, etc. Dit betekent echter niet dat ze niks meer wil doen. Ze wil het gewoon niet altijd meer moeten doen. Mijn dame wordt binnenkort tien jaar en dat voelen we allebei.
Gelukkig weigert Eiko de laatste tijd slechts heel af en toe. Het duidt er echter wel op dat haar pensioen eraan komt.

Naar aanleiding van wat vrijdag gebeurde (en natuurlijk ook omdat we er zin in hadden) gingen we zaterdag op nazorg bij Hachiko. Haar gedrag daar en mijn verhaal bevestigden wat ik vermoedde. Caroline en ik vonden wel een tijdelijke oplossing. Tijdens de opleiding leert elke hulphond dat ze 'aan het werk' is wanneer ze haar jas aan heeft en dan erg rustig en voorbeeldig moet zijn. In de loop der jaren begon Eiko wel wat te overdrijven met dat rustig zijn: een gekke hond werd een modelhond wanneer je haar jasje aandeed. Nu ze echter sowieso véél rustiger is daar ze ouder is, verandert ze met haar jas aan in een standbeeld (wie het verschil reeds in levende lijve zag, gelieve het in een pootje te beschrijven voor diegenen die dit nog niet meemaakten). Daar een hulphond een jasje aan moet om erkend te zijn (recht op toegang), kon ik haar jasje niet zomaar af laten terwijl ze eigenlijk perfect rustig en voorbeeldig is zonder jas. Na een korte brainstorm kwam Caroline op de proppen met een nieuw jasje: voor de wereld is het een jasje terwijl Eiko het ervaart als een sjaaltje daar het enkel rond haar hals zit. En daar Eiko geen probleem heeft met sjaaltjes, is ons probleem tijdelijk opgelost! Ze mag overal mee zonder jasje terwijl ze dan eigenlijk wel een jasje aan heeft (ingewikkeld hé): exact wat ze wou! Nu moet ik alleen zien dat ze de komende dagen niet inziet dat haar sjaaltje eigenlijk een jasje is... Niet verklappen hé!!!

Na de training werd het haar tussen Eiko's tenen geknipt. Hierdoor glijdt ze nu minder uit op de gladde vloer op kot en zijn haar poten veel minder vuil. Dankje Liesbeth voor het knippen van haar teenhaar en het geduld om mij ook een pootje te laten helpen knippen. Dankje Stefan voor de houtgreep waarin je Eiko een kwartiertje vasthield (Eiko vond de teenhaar-knipbeurt niet fijn maar het was voor haar eigen bestwil).

Poot


Update: Het nieuwe jasje maakt een hemelsbreed verschil! Het is alsof ze verrezen is!
*rondedans*

00:10 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

15-11-06

Veto

We staan in de Veto van deze week, uitgegeven op maandag 13 november 2006!!!
Twee weken geleden werd me de vraag gesteld waarop ik extreem positief antwoordde, vorige week dinsdag kwam Elke Desanghere me interviewen, vrijdag nam Anne-Catherine de foto en maandag stonden we in de Veto!
Hier kan U het volledige artikel ook op hun website lezen. Ik laat het binnenkort ook inscannen zodat U de echte lay-out kan zien!

Aan alle lezers en vooral diegenen die hier terechtkwamen via Veto: welkom en veel leesplezier!


Middelpunt studentenblogs: Daphné en Eiko

Bijdrage van Robin Broos, Elke Desanghere, Johannes Nissen, Barbara Spapen & Alexander Vrijhof
maandag, 13 november 2006

Daphné and EikoDaphné Van Den Broucke (20) is een studente bio-ingenieur zoals ieder ander. In haar blog schrijft zij over haar leven,de dingen die ze meemaakt. Het kleine verschil schuilt echter in het feit dat Daphné in een rolstoel zit.<>Daphné: «Ik ben al ongeveer anderhalf jaar bezig. Ik was op dat moment al een hele tijd aan het lezen op blogs viaeen vriendin die er een had. Ik vond dat als ik het ooit deed, dat ik het dan meteen goed moest doen. Ik moest ietshebben om over te vertellen, goed over te schrijven en mijn design mocht niet standaard zijn.»
«Het schrijven is eigenlijk al doende gekomen. In het begin was dat nogal krakkemikkig. En je moet ook je woordenwikken en wegen want sommige dingen zijn uiteraard persoonlijk. Het design heb ik zelf aangepast vanuit het standaard.Daar kruipt natuurlijk veel tijd in. Eerst hielp een vriend mij en veranderde er niet veel. Daarna waren het vooral dekleuren en nu heb ik aan bijna alles wat gesleuteld. Vroeger was het heel fleurig, nu is het eerder sober.»

Cursief
«Het gaat natuurlijk om mijn hond en mij, het leven met een hulphond en het leven met een handicap. Ik wil duidelijkmaken aan de mensen wat een hulphond is en wat ze wel en niet kunnen. Zo kan Eiko bijvoorbeeld alles oprapen wat inhaar mond past en niet te groot is. Eetbare dingen zijn natuurlijk lastiger. En een hulphond is niet alleen voorrolstoelgebruikers en niet alle rolstoelgebruikers hebben een hulphond nodig.»
«Eigenlijk schrijf ik in het algemeen hoe een student met een handicap en een hulphond eigenlijk ook gewoon kan zijn.Zodat iemand die ooit met interesse mijn blog heeft gelezen en een persoon in een rolstoel zou tegenkomen, daar danniet zo afstandelijk tegenover zou staan. Ik schrijf niet over het feit dat men mij moet aanvaarden maar ik schrijf eigenlijkjuist het omgekeerde: wat ik meemaak en dat de mensen zich daarin kunnen vinden. Eigenlijk wil ik mensensensibiliseren voor de problemen die opduiken als je moet leven met een handicap.»
«Heel af en toe als ik zelf niet weet hoe ik iets moet verwoorden, laat ik Eiko typen. Dat is in het cursief. Soms reagerener mensen die zeggen dat dat eigenlijk niet kan. Natuurlijk hebben ze een punt maar haar gedrag wordt er wel inweergegeven. En je weet ook wel wat echt is en wat niet.»
«Ik schrijf dan wel over alles wat er met ons gebeurt, maar het moet natuurlijk wel het vernoemen waard zijn. Je hebtmensen die niet weten wat vertellen en maar iets neerschrijven. Dat doe ik dus niet. Soms post ik een halve week niets.»«Af en toe is er iemand die zegt: “Ik vind wat je doet echt mooi”, of een kind: “Ik heb ook een hondmaar die is helemaal niet zo flink”. Dat zijn dan reacties die ik leuk vind. Je hebt ook wel trouwe lezers maarnatuurlijk is het leuk een reactie te krijgen. Daar doet iedereen het wel wat voor want je schrijft om gelezen te worden. Deteller gaat wel omhoog maar ik vind het leuker als mensen die appreciëren wat ze lezen eens reageren. Maar natuurlijkmoet niet iedereen overal op reageren.»
«Momenteel krijg ik meer en meer bezoekers doordat mensen via Google sneller op mijn blog terechtkomen. Vaak is datwel via rare trefwoorden. Soms hebben ze er nog iets mee te maken zoals ‘rolstoel en trappen’. Maar wieweet blijf er ooit iemand plakken. Het lezersbezoek verandert wel regelmatig. Er komen mensen bij maar er vallen er ookweer af.»

http://eiko.skynetblogs.be

11:59 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook |

12-11-06

Kim en Olly op bezoek!

Eergisteren kwamen Kim en Olly op bezoek! Kim en ik babbelden al een tijdje via mail en msn en hadden dan ook maar eens afgesproken.
Eiko en ik gingen Kim en Olly oppikken aan de bushalte waarna we snel iets kleins aten op mijn kot. Daarna maakte Anne-Catherine een heleboel foto's en gingen we samen wandelen in het Arenbergpark waar Eiko, Anne-Catherine en ik op kot zitten. Terwijl Kim, Anne-Catherine en ik op het gemak een toertje wandelden, krosten Olly en Eiko samen de ziel uit hun lijf! Tijdens die eerste sprint wandelden we rustig verder daar Kim en ik er redelijk zeker van waren dat Olly en Eiko ons wel in het oog zouden houden. Verkeerd gedacht: de dames gingen zo hard op in hun spurtje dat ze vijf minuutjes later gewoon op de startplaats op ons stonden te wachten, terwijl wij honderd meter, een bruggetje en een bocht verder al een poosje lichtjes ongerust doch immer enthousiast stonden te roepen. Anne-Catherine is dan maar snel opzoek gegaan naar onze zwarte dames daar ze al enkele minuten echt in geen mijlen te bespeuren waren. Ze vond ze dus terug op de plek waar we ze loslieten: aan het wachten op enthousiast geroep van Kim en ikzelf... Na de korte zoektocht namen de dames nog een frisse duik in de Dijle en sprintten nog een héél aantal toertjes op het voetbalveld (foto) zonder ons uit het oog of oor te verliezen... Ze hadden namelijk héél snel door dat er koekjes te verdienen waren indien ze zich kwamen aanmelden (foto) al dan niet op commando! Toen ze echter plots in koor het gras begonnen af te likken, herinnerden we ons ineens dat op die plaats de avond voordien waarschijnlijk een doop was doorgegaan. Daar het ook plots tijd was voor Kim en Olly om de bus naar het station te nemen, lijnden we onze zwarte natte assistentiehondjes dan ook maar snel aan en keerden terug kot- en buswaarts!

Dankjewel Kim, Olly en Anne-Catherine voor de superleuke namiddag!!! En tot de volgende keer!!!





Ps: Eergisteren was het ook zeven jaargeleden dat mijn hulphond Eiko bij mij thuis werd afgeleverd! Een super wandeling om zeven knotsgekke jaren te vieren, vind je ook niet?
Die avond kreeg ze ook nog een groot bot cadeau!
Als toemaatje nog een gekkebekken foto van Eiko terwijl ze een groot bot aan het verorberen is, genomen deze zomer op reis in Spanje.

15:02 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

07-11-06

Ups en downs



Elke relatie heeft zijn ups en downs,
sommige letterlijk, andere figuurlijk.

Een relatie zonder ups en downs
is vlak en bijgevolg onmogelijk,

daar het leven zelf zijn ups en downs heeft
en geeft aan échte relaties die golven als de zee
vol van ups en downs.


Dit gedichtje schreef ik voor alle koppels maar speciaal voor Eva en Poesti die gisteren even een upkikker nodig hadden!

Grappige noot: up en down zijn tevens twee commando's van onze hulphonden die ze dagelijks met veel plezier voor ons uitvoeren. Heeft U hem?

22:01 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

05-11-06

Eiko the moviestar: handschoen uittrekken

Zoals ik reeds vertelde heeft Maarten een nieuwe webcam. Bijgevolg kreeg ik zijn oude webcam in bruikleen!!! Een zalig speelgoedje waar ik dankbaar gebruik van maak!
Hierbij mijn eerste probeersel: een filmpje waarop U kan zien hoe Eiko mijn handschoen uittrekt en afgeeft op commando! Dit alles gepaard gaande met een grote schep enthousiasme en een vrolijke kwispel!
Het filmen zelf was echter niet zo makkelijk daar ik met mijn ene hand, mijn andere hand én Eiko in beeld moest zien te brengen. Daarbovenop moest ik Eiko instructies geven, haar belonen voor bewezen diensten én het beeld in het oog houden!

Het is een begin... Wilt U een vervolg? Zo ja, wat zijn Uw wensen?

Ik zie net dat het filmpje hier slechts 9 seconden duurt in plaats van de oorspronkelijke 19 waardoor het blijkbaar een beetje versneld wordt afgespeeld... Ik verhelp dit asap! Als iemand weet hoe dit moet, tell me!

17:22 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-11-06

Ignore the voices...

Sinds dinsdag heeft Maarten een nieuwe webcam en zoals elke jongen testte hij zijn nieuw technisch snufje de voorbije dagen dan ook regelmatig uit. Zo voerden Maarten en ik dus een gesprek via de cam, micro en luidsprekers terwijl ik mijn bureau opruimde. Toen ik even naar 't toilet moest vroeg ik Maarten dan ook om even op Eiko te passen. Toen hij Eiko riep om te te checken of ze zou reageren, bleef mevrouw Eiko parmantig liggen. Alsof ze dacht "I must ignore the voices in my head..." Zouden dat de zware gevolgen van vier jaar honds studentenleven zijn?

20:10 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |