30-08-06

Overhandigingsfeest 2006!

Op zondag 27 augustus 2006 ging Hachiko's jaarlijkse overhandigingsfeest door in de gemeentehallen van Merelbeke. Die dag werden Rasta, Rumi, Sengu, Scampi, Suffix, Sumo, Saké, NenTJ, Tomco, Tasco (die nu Tas heet), Titsu en T-rex officieel overhandigd aan hun nieuwe dolgelukkige baasjes!
Eiko en ik werkten voor het eerst in al die jaren ook mee om het feest te doen slagen: we zaten twee uur achter de beebiefees-stand waar men in ruil voor een drankbonnetje tien babyfoto's van bekende Hachiko-ers mocht matchen met hun volwassen gezichten. Naast dit standje waren er ook nog de mooie fototentoonstelling, het spel-zonder-grenzen voor baasje en hond waar we voor de eerste keer in zes jaar niet aan deelnamen daar men net stopte toen we een poging zouden wagen, de tombola, het taartenhoekje, de knuffelstand waar Eiko een geel olifantje kreeg en de Hachiko promotiestand met tafels vol poepzakjes, leibanden, stilo's, kledij, stickers, spaarpotten, Hachikoknuffelhonden, Hachiko-sleutelhangers, enzovoort allemaal te koop ten voordele van vzw Hachiko!
Zoals de vorige jaren was er ook een standje van Greyhounds in Nood Belgium en waren enkele windhonden aanwezig waaronder Luca en Figo! Hun baasje schreef zelfs een artikel over het overhandigingsfeest op Gentblogt.be! Tnx Josie!
Op onderstaande foto's genomen door Josie zie je hoe Luca en Figo het parcours van het spel-zonder-grenzen probleemloos doorliepen!




Nota voor bezoeker nummer 30.000: meldt U aub via een pootje! Indien nr 30.000 zich niet meldt, krijgt de eerstvolgende het linkje in de rechter kolom...

Wat ik jullie vergeten vertellen ben: deze kleine Nelson was waarschijnlijk de allereerste kat op Hachiko's overhandigingsfeest! Nelson sliep bij ons op tafel, nam véééle vertederde blikken in ontvangst en maakte kennis met een tiental nieuwschierige hondenneuzen!
Nelson werd door Maggy's zus Katty in de wegberm gevonden, samen met z'n broertje dat al snel 'n thuis vond. Via Maggy, ikzelf, Anne-Catherine en een kotgenoot van me kwam kleine kater Nelson in Loenhout terecht! Dat kotgenootje praatte al lang over een kitten als - vijf maanden te laat - verjaardagsgeschenk voor haar broertje dat al zo lang een poesje wou. Het gezin werd meteen verliefd op 't katertje dat perfect was als eerste huisdier: sociaal, gezond, lief, braaf, zindelijk, aanhankelijk en supermooi! Vinden jullie ook niet?

16:03 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

25-08-06

Toegang geweigerd!?

Vrijdag 18 augustus 2006 gingen Anne-Catherine, Eiko en ik een dagje gaan shoppen in Gent. Daar mama in Gent werkt, vertrokken we 's morgens vroeg. We waren van plan in die nieuwe zaak Le Pain Quotidien op de Kalandeberg ontbijt te nemen. Mooi, vlakbij de dropping-spot, naar het schijnt erg lekker, gezellig, rustig, geen trappen en ruim dus perfect toegankelijk! Onze lekkere plannen werden echter gedwarsboomd toen we botweg geweigerd werden door een man die ik veronderstelde de manager te zijn.

Het gesprek ging ongeveer als volgt:
Hij: "Hier mogen geen honden binnen"
Ik: "Excuseer meneer, maar dit is een hulphond"
Hij, glimlachend: "Het spijt me"
Ik, ietwat uit mijn lood geslagen: "U weet toch dat het bij wet verboden is ons de toegang te weigeren?"
Hij, zelfzekerder dan ooit: "Tja..." en hij haalde z'n schouders op.
We kregen wel de toelating van op het terras te zitten maar daar het nog geen negen uur 's ochtends was en dus ijskoud buiten zei ik: "We zullen het onthouden, meneer. Goeiedag nog."

Stomverbaasd, verontwaardigd maar vooral verwonderd wandelden we naar Shoppingcenter Gent Zuid waar we een koffiekoek aten in de Panos. Pas daar realiseerden we ons dat we eigenlijk de politie erbij hadden moeten halen: het is écht bij wet verboden om een assistentiehond en aldus ook zijn baasje de toegang te weigeren tot publieke plaatsen! Toen we daar 's middags terug kwamen zat de zaak echter eivol en daar we grote honger hadden aten we dan maar opnieuw elders. Er was enkel nog plaats buiten op het terras in eethuis Maximiliaan. Het was regenachtig en daar ik er niet binnen kon door een hoge trede mochten we van geluk spreken dat mijn spaghetti niet in 't water viel...
Buiten dat ene voorval was het een superdag: we hebben gezond langs de Leie op de Graslei, de Veldstraat afgeschuimd, een super pull gevonden voor Anne-Catherine in de Street One en de Casa geplunderd voor geen geld daar die totale uitverkoop hield. 's Avonds pikten we nog Annelies op aan station Gent Sint-Pieters die een dagje kwam logeren! Die avond waren we alledrie logischerwijs bekaf!

Nu vraag ik jullie advies:
Mail ik naar de grote baas van Le Pain Quotidien met alle desbetreffende koninklijke besluiten zodat die blaaskaak ferm onder z'n voeten krijgt? Ofwel gaan we er nog eens eten - ja ik wil er echt wel gaan eten want het is biologisch én naar 't schijnt superlekker! - en halen we de politie erbij indien we opnieuw worden geweigerd... Indien de grote baas ons ook weigert halen we de politie er natuurlijk bij ;-)
Ik onderneem zeker actie, maar welke is de beste?

Dit logo zouden we natuurlijk dolgraag zien hangen op de deur van Le Pain Quotidien...

22:36 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

24-08-06

Op stap met Maybe

Vorige week woensdag gingen Anne-Catherine, Eiko en ik met de belbus naar Waregem. Mijn allereerste keer, maar opnieuw gedroeg Eiko zich zelfzeker en nam zo mijn schrik grotendeels weg. Schitterende socialisatie heet dat!
In Waregem hadden we afgesproken om te gaan shoppen met Christine en Maybe. Eerst gingen we alle vijf iets drinken in park Baron Casier. Het was suuuupergezellig! En lekkere wafels... Zo gezellig zelfs dat we onze belbus terug via telefoon hebben afgezegd: belbus 'là mama' kon ons immers komen oppikken na zeven uur. Toen het terras leeg was op ons na welliswaar, en Eiko en Maybe het op hun heupen kregen van ons getetter, gingen we naar de plasweide. Daar speelden de hondjes als gekken met een tennisballetje tot belbus 'la mama' ons begon op te bellen met de vraag of we nog naar huis kwamen... Na nog enkele foto's genomen te hebben van de twee trotse assistentiehondjes trokken we alle vijf huiswaarts. Alle vijf even afgemat...

20:34 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

23-08-06

Jay needs Eiko's 'help'!

De aanvraag en bestelling van mijn nieuwe rolstoel gaan langzaam maar zeker vooruit. Het speciale Jay-kussen (foto links) waarop ik zal zitten in mijn nieuwe stoel kwam wel al aan!
Vandaag gingen we naar de hulpmiddelencentrale voor een kleine herstelling en namen we meteen het nieuwe kussen mee! Het past namelijk ook perfect in m'n oude stoel en zit superzalig! Ik herinner me nu ook dat het ietwat dikker is waardoor ik wat hoger zit. En op een of andere manier raak ik zelf niet meer recht indien ik omval naar links... Vanaf nu zal ik Eiko's rechtduwcommando 'help' veel frequenter moeten gebruiken. Zo'n heksentoeren als bij die eerste echte help zal ik belange niet meer moeten uithalen om na het links bukken niet meer recht te raken... Maar heksentoeren zal ik blijven uithalen want Eiko helpt me toch!

20:03 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-08-06

Marktrock = shower

I always wondered how it felt. An afternoon on marktrock... Now I know! It feels like a big public shower! But the results were ok: I have got a supergreen hat from radio donna and Eiko has got a new raincoat from volkswagen!

The pictures in Leuven didn't work out that well so we - Anne-Catherine, Eiko and I - put marktrock in scène in our garden.
On the first picture below Eiko is showing all our new gadgets.
The second picture screams: "hé! I'm NOT a volkswagen! I'm a servicedog!!!", don't you think?

By the way, I'm going to write in English sometimes. Just for fun!





23:25 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-08-06

Eestlased Belgias... = maitsev!

After two weeks of Spain, Maarten, Eiko and I went to the airport after a short stop home. Not to depart ourselves but to pick up our Estonian friends who came over for the second part of the exchange program. The Estonians from Noorteklubi Händikäpp en the Belgian group from Jong-KVG had a marvellous week in De Linde in Retie.
And Eiko? Eiko slept during the sessions, slept during sports, slept during games, slept during excursions, slept during meals, and played football for ten minutes in the evening after a tiring working day before going to bed early… It felt like it was all too much for her. Luckily it’s better now: she wags her tail again when I ask her to do something for me!
I don’t know why, but she didn’t show the Estonians her best side: she was calm and sleepy the whole day. In spite of her sleepiness, they all thought of Eiko as a Superdog: calm, obeying, sleeping when necessary, playful after work, etc. But I missed my little stubborn crazy Miss Eiko! Only those who knew her already agreed with me.
Probably my weird mood had something to do with it but that week I realised that my little Eiko’s getting older…

10:44 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

10-08-06

Expédition feu d’artifice à Carcassonne

Op de heenweg naar onze vakantiebestemming overnachtten we in Carcassonne. Die dag was de Tour de France daar gestopt en 's avonds was er vuurwerk ter ere van 'le quatorze juillet'...

Fragment uit ons vakantiedagboek:

Uiteindelijk vonden we om twintig voor elf hét plekje. Papa en Flo hielden mijn uitzicht vrij van kussende koppeltjes en vroegen de mensen dan ook een stapje opzij te zetten. Ik had me al verschillende keren afgevraagd hoe Eiko zou reageren op het vuurwerk maar was er toch redelijk gerust in. Na de knallende shows in Disneyland vorige zomer had ik het volste vertrouwen “expédition feu d’artifice”. Ik was echter wel vergeten hoe oorverdovend vuurwerk wel knalde…
Bij de eerste knallen stond ze recht en keek ze verwonderd doch waakzaam naar het fonkelende spectakel. En enkele minuten later lag ze alweer te maffen. Van socialisatie gesproken… Chapeau Hachiko! Zelfs zusje merkte het op: “Uw hond is zijn opleiding wel waardig hé”.

18:15 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-08-06

'perro especial' in Gaudi's Sagrada Familia

Daar Barcelona slechts 130km van Gaüses ligt, gingen we er met het hele gezelschap op daguitstap. Een bezoek aan de Sagrada Familia, Gaudi's verzoekingskerk, kon natuurlijk niet ontbreken. Eiko, 'el perro especial', mocht zonder problemen binnen en ik moest niet betalen daar de liften in de twee torens niet toegankelijk zijn voor rolstoelgebruikers...
Op de foto zie je Eiko voor de meest rechtse van de poorten van de Sagrada Familia. Ze heten Fe", "Esperanca" en "Caritat" (geloof, hoop en barmhartigheid) maar welke de meest rechtse is, vind ik nergens...



Aan alle assistentiehonden die eraan denken een reisje naar Spanje te maken: 'perro especial' opende jammergenoeg véél meer deuren dan 'perro de asistencia'... En omdat ons Spaans erg beperkt is, werd Eiko dan ook voor twee weken mijn 'speciale hond'!
Ps: een zonnebril opzetten kan ook helpen! Mét zonnebril word ik plots blind en is Eiko dan natuurlijk mijn blindengeleidehond. En daar blindengeleidehonden véél algemener gekend en aanvaard zijn dan hulphonden geeft een zonnebril je net een streepje voor...

22:34 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-08-06

Zandscrub in Port Lligat

Fragment uit ons vakantiedagboek:

Port Lligat is schitterend: een handjevol toeristen op een keienstrand, een enkele ‘bar’, enkele bootjes en Dali’s huis alias museum. Op de waterlijn waait een stevig briesje wat ons voor het eerst in dagen echte koelte laat ervaren. Eiko legt zich met half in het water en wij genieten. Na een half uur wachten beseffen we dat mama geen kaarten zal weten te bemachtigen voor het mini museum en laat ik Eiko los waarna ze zalig genietend rondjes baadt in de Middellandse Zee. Nog een poosje later besluiten we te gaan kijken wat er gaande is. Mama beseft dat er vandaag geen bezoekje zal inzitten daar men moet reserveren en alles volzet is, maar blijft hopen. Langs die kant van het keienstrandje vindt Maarten een stok die Eiko dan ook onvermoeid blijft terughalen uit het water: de ene keer springt ze uiterst onelegant van de kade, de andere keer weigert ze de stok los te laten ook al hangt die erg vast in een touw. Maar Eiko wint en de stok komt op het droge. Daarna volgt het onvermijdelijke zandbad. Jeuken dat zeewater doet! Niet te doen! En wrijven dat je dan moet doen!!! Tot je eruit ziet als een chocoladekleurige labrador! Eiko is er blijkbaar nog steeds niet over dat mama Frisko tijdens de stage de allermooiste vond… Van een trauma gesproken! Na een flinke wasbeurt in de zee keert Eiko nat maar ontzand terug naar de auto. Na een korte wandeling in Empuria Brava keren we terug naar Gaüses waar Eiko doodop in slaap valt.





22:15 Gepost door Daphn in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |