30-09-05

Demo rolstoel

Mijn rolstoel is bijna versleten en ben dus een demo-rolstoel aan 't testen.
Hij heeft heel wat voordelen. Zo staan de voetplanken bijvoorbeeld meer horizontaal dan die van mijn oude rolstoel, waardoor Eiko er liever op staat omdat ze dan minder uitglijdt. Nu denk ik dat ik de voetplanken van mijn oude rolstoel ook wat rechter zal zetten binnenkort...
Nadeel: Als ik omval naar links (over mijn armleuning) raak ik niet echt goed meer recht op mijn eentje... Gelukkig leerde ik Eiko 't commando "Help"! Nu nog duidelijk maken dat dit ook op deze rolstoel werkt... Later vertel ik wel nog eens meer over dit super zelfaangeleerde commando!
Ik ben ervandoor!

Zwaaizwaai
Daphné en 't kwipselend Ei

Ps: Hier nog een fotootje van de rolstoel die ik nu test. Tis de Chairman 2S van 't merk Permobil, voor de geïnteresseerden.

14:04 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

28-09-05

Op kot!

Er is al heel wat gebeurd...
De eerste les zit er al op en Eiko was voorbeeldig, al snurkte ze wel wat...
We gingen op stap met Christel en Fjona, keken een filmpje bij hen op kot en we aten frietjes!!!
Eiko kreeg een touw om al spelend aan te trekken van een vriendin van me! Tis zo'n mooi dik zelfgeknoopt touw waarmee ze uren zal kunnen spelen!!! Super!!!! Dankje A.!!!
En ons kotgenootje Leen maakte een mooi touwtje om aan de deur van de frigo te hangen. Nu doet Eiko die open als ik met m'n handen vol eten sta!
Haar wondjes zijn mooi aan het genezen en de paarse draadjes zitten er nog prima in! Ik ben zo trots op haar dat ze er niet aan prutste! Mijn flink meisje...
Eiko ligt al te snurken en ik ben bekaf! So mafwell

Liefs
Daphné en 't flinkste Ei van de hele wereld

22:08 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25-09-05

Wij zijn goe bezig!!!

Op de training ging alles supergoed! Ze maakte een klein foutje, ze treuzelde wat bij het blaffen en testte me soms... Maar al bij al was 't prima! Ze speelde met de hondjes en was de levendige jonge Eiko van weleer! Wat was ik gelukkig. Geen zieke hond meer!
Ondertussen ben ik er ook van overtuigd dat die aanval (epilepsie) enkel en alleen door de stress van de verdoving en alles errond kwam. Daar de oorzaak weg is, zal ze er hopelijk geen meer hebben...
Op 't hulphondencafé na de training zag ik het baasje van Eiko's mama, Shana, een chocoladekleurige labrador. Shana trapt ook op de tenen van de mensen (letterlijk), zwiept ook met haar kont en loopt ook scheef als ze happy is! Ze zit nog boordevol deugnieterij! En Shana is 12 jaar... Ze is nog steeds super inorde! Als ze ook haar langdurige jeugdigheid overerfde, blijven we dus nog wel een paar jaar een werkend koppel :) Wat was ik gelukkig om al die dingen te horen!
Punt waarop ik ga werken: genieten van 't heden met m'n hondje, en me geen zorgen maken over de toekomst.

Liefs
Daphné en 't Ei met paarse draadjes :)

Ps: Hierbij een foto van Eiko met de 2 jonge hangbuikvarkentjes van 't restaurant waar we met de familie gingen eten. Eiko was zeer geïnteresseerd en de Big (bruin) en Betsy (roze) waren vreselijk nieuwsgierig!

10:36 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

24-09-05

Beterschap

Ik houd jullie even op de hoogte. Door de verdoving en de stress die ermee gepaard ging deed Eiko donderdagavond een korte epileptische aanval. Vroeger had ze dat om de 3 à 4 maand. Dit was door stress omdat ze niet vaak moest werken, twijfelde wie haar baasje was, etc. De voorlaatste aanval was 2 jaar en half geleden. Daarna ging ze mee naar school en sindsdien kreeg ze geen aanvallen meer. Ik vermoedde dat de oorzaak weg was en ik dus een beter baasje was. U kan wel berijpen dat de aanval van eergisteren mij dan ook totaal verdrietig, bang, boos, etc maakte. Waarom? We waren zo goed bezig!!! Dacht ik... Dat de aanval door de verdoving kwam, wist ik niet, wou ik daarna niet geloven, dufde ik niet geloven... Nu weet ik het en gaat alles weer stukje per stukje beter. Ze luistert weer beter, ze huppelt flink rond, en ze is blijer... Hopelijk blijft 't de goeie kant uit gaan.
We vertrekken dadelijk op restaurant met de familie. Daar zal tante dierenartse Eiko even nakijken. Maar ik weet dat ze hele mooie wondjes heeft. (Ik vroeg aan elke verpleging om ze na te kijken en stuurde een foto door naar Maarten die verpleegkunde studeert.) Er zit wel een bobbeltje onder het litteken. Wat opgestapeld vocht of bloed...
Daarna gaan we op training naar Hachiko. Hopelijk kunnen we 'n beetje mee :) En daarna hulphondencafé. Eindelijk! Vroegere ging ik vaak, maar doordat ik steeds minder mensen kende en 't steeds drukker werd, kwam 't er niet meer van. U kan wel begrijpen dat ik super happy ben!En Maarten gaat voor de eerste keer mee... Verslagje volgt...

Liefs
Daphné en 't Ei met drie kaalgeschoren plekjes...

12:12 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-09-05

OEF!!!!

Eiko is aan het wakker worden. Alles is goed verlopen. Ze was heel bang maar gehoorzaam, wat ik al wist...
Mijn angsthaasje is binnen 't uur weer thuis.
Zucht van verlichting...

10:13 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

21-09-05

Operatie...

Morgenvoormiddag wordt Eiko geopereerd.
Niks dringends! Maar het moet ooit eens gebeuren, en op termijn berokkent 't schade...
Ze heeft een wratje op haar linker bovenste ooglid. Tis zo groot als dit O en dit wrijft over de oogbol. Dat kan haar oog beschadigen. Zeker als het nog groeit. En nu 't nog vakantie is en er geen reizen naar het buitenland op 't programma staan, gaat de wrat weg! Daar die tegen haar oog zit moet ze onde narcose voor de veiligheid...
En als ze dan toch slaapt, kan alles ineens gebeuren.
Reeds jaren heeft ze op haar borstkas een vetbolletje zitten. 't Groeit gestaag. Niet kwaadaardig. Lekker zacht zo... Maar ooit zit 't in de weg, en als ze nu toch slaapt...
Ook in haar oortjes heeft ze opnieuw een of ander beestje zitten. Geen oormijt maar een bacterie of schimmel die in normale omstandigheden onschadelijk is - waardoor het ook niet besmettelijk is. Bij Eiko woekert 't beestje echter weeldig in haar oortjes omdat haar immuun systeem daar verzwakt is door een onbekende allergie. Eerst zal er een staaltje genomen worden om een gepaste antibioticakuur te geven achteraf en daarna worden haar oortjes volledig proper gemaakt. Die antibiotica helpt echter slechts tijdelijk. 't Eerste beste beestje dat langs haar oor zal passeren zal daar opnieuw de boel infecteren. We proberen na 't uitkuisen nog eens een andere zalf...
Ook haar teennageltjes worden geknipt en er even bloed geprikt om enkele testjes uit te voeren.
Ook de abnormale jeuk - haar poten beschouwt ze precies als lekstokken - op haar pootjes wordt even onder de loep genomen daar ze er uren aan zit te likken.

Dit alles gebeurt morgen voormiddag. Ze komt er aan om 8u30 en is de eerste patiënt. Tante dierenartse brengt haar vanals ze ook maar iets aan het wakker worden is en dus vervoerd kan worden met de auto naar mij thuis. Zo kan ze rustig bij mij op haar positieven komen zonder dat ze begint te paniekeren. Wat heb ik toch een superlieve tante...
Duimen jullie allemaal voor mijn Eiko?
Later post ik hier een fotootje van haar vetbobbeltje of haar wratje. Zo weten jullie toch waarover ik het heb.

21:37 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

totetrekker!

Soms verveel ik mij op 't toilet. 't Kost wel wat moeite om me erop te zetten dus dan blijf ik - als ik tijd heb - beter even zitten om zeker te zijn dat ik binnen 't uur niet weer moet. Nu is alleen op de wc nogal saai. Dan roep ik mijn Ei eens... Waar een hulphond niet allemaal goed voor is é :) De wc zit redelijk laag dus kan ik dan mooi piano spelen op haar kont !!!
Maar een hulphond moet eerst iets doen voor hij/zij een beloning krijgt. Dus kreeg ik 't lumineuze idee om haar in mijn rolstoel te laten kruipen. Alhoewel er niks moeilijk of onduidelijk aan was, deed Eiko er lastig over. Ze wou niet. Ze ging op m'n voetplanken staan, ze raapte m'n gsm op, ging zitten, gaf een pootje en blafte even. Alsof ze wou zeggen "Baasje, ik begrijp je niet! Is het dit dat je wil? Of dat? Of misschien is het dit wel!"
Na veel gelach en hopen aanmoedigende kreten zat ze uiteindelijk fier als een gieter in die rolstoel. Was dat nu zo moeilijk?

20:46 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-09-05

Danku Eiko...

Daarnet gingen we samen wandelen. 't Was super leuk, int zonnetje met 'n hele frisse wind... Daarom had ik van deze middag al mijn pull aangedaan (lees: laten aandoen want ik kan dat totaal niet zelf).
We zijn eventjes thuis en mijn bureau is een mesthoop. Daar ik morgen ons kotje ga poetsen, moet al 't kotgerief mee... En daar dat over de kamer verspreid ligt moet ik opruimen. Maar met die pull aan is dat echt lastig voor mij om veel te bewegen en zeker om 'n heel - geloof mij vrij - erg vuile kamer op te ruimen.
Eiko deed m'n pull uit.
Nu heb ik geen excuus meer om niet op te ruimen...
Danku Eiko!
Tis met veel plezier gedaan!
Ps: op de foto zie je de pull die Eiko daarnet uittrok en nog een fototje van Eiko, Iejoor en ikzelf in Disneyland! Je ziet Eiko's staartje kwispelen op die foto! Cool hee!!!

17:41 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

18-09-05

Kat en muis gespeeld door muil en hand

Langzaam kwam ik terug uit dromenland. Mama draaide me op m'n rug met de woorden dat het nu toch wel tijd begon te worden om op te staan. M'n ochtendhumeur speelde weer op en ik besloot om zeker nog een half uur te blijven liggen. Een minuut later sloeg de verveling echter reeds toe.
Plots hoorde ik gerinkel... Eiko was wakker! Half al fluisterend vroeg ik m'n kleine lieverd om bij mij te komen liggen. Ze vleide zich zachtjes tegen m'n zijde en begon de zoektocht naar m'n hand. Eens veroverd, werd de hand stevig vastgehouden door twee beresterke zwarte poten. Na een kort snuffelonderzoek werd de blijkbaar zeer vuile hand onderworpen aan een wasbeurt van jewelste. Maar ontsnapte de hand uit de klauwen van het zwarte monster! De propere doch glibberige hand waagde een aanval op het zwart wasmonster en kreeg de neus in haar bezit. Het verraste lieverdje deed verwoede pogingen om het leidend voorwerp opnieuw tot haar lijdend voorwerp te maken, wat grandioos mislukte daar de greep van hand zeer vast was. Toch liet hand snel los daar neus nogal vreemd begon te blazen...
Enkele ogenblikken later veranderde de waspoging ineens in een worstelbeurt daar de hand dan meer dan proper genoeg was volgens de neus. Hand en muil speelden een verwoed kat-en-muis-spelletje. Eens won de hand, die de muil in een houtgreep had. Dan weer won de muil, die de hand in de muil had. Wanneer de hand won, liet ze snel weer los om verder te spelen, maar de muil genoot meestal liever iets langer van haar ogenschijnlijk pijnlijke overwinning die eigenlijk gewoon warm was voor de hand, en kietelde! Door het gekietel bewoog de hand zich iets dieper in muil en liet muil al snel los!
Na tien minuutjes worstelen, kwam hand links erbij, de handlanger van hand rechts... Dat was iets van het goede teveel voor muil die dan ook de wedstrijd afblaasde door er vandoor te gaan met Stitch. Nadat Stitch werd gered uit de beet van muil de verschrikkelijke, werden m'n lieverdje en ik langzaam maar zeker klaar om op te staan. Na een lange knuffel, ging 't zwart kontje er huppelend vandoor. Eventjes later zat ook ik rechtop, zonder ochtendhumeur!

15:14 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

17-09-05

Gulzigaard!

Fado en Eiko hebben elk hun soort eten. Zo gebeurt het dat Fado's eten op is en Eiko 't hare nog niet, of omgekeerd. Daar ze elke dag samen eten krijgen, moet de ene dan wachten op de andere als papa vergeten is om op tijd een nieuwe zak te gaan kopen (wat ik al twee dagen vroeg maarja). Deze regel werd uitgevonden door mama: anders zouden de hondjes jaloers zijn op elkaar... Noot: in de natuur eet men in hiërarchische volgorde...
Gisteren at Fado de laatste kruimels uit zijn roze bak. Dus moesten ze beiden even wachten.
Tien minuutjes geleden kwam papa aan met de nieuwe voorraad brokken. Eiko liep op wolkjes en Fado sprong twintig pirouettes achtereen! Toen papa nog de rest van de brokken in zijn roze bak aan 't gieten was, ging ik al voorop met de meest dierbare schat van de hongerige hondjes die achter mij aanhuppelden.
Nu moet u weten dat ik de etenspot niet zelf op de grond kan zetten, wat ik enorm vervelend vind. Eiko vind eten zo leuk dat degene die haar eten geeft haar God is! Hoe meer ik het zelf kan, hoe liever ze me heeft. Ze is namelijk ook niet dom: ze weet maar al te goed dat ze enkel eten krijgt als iemand anders mij helpt :( . Maar enkele weken geleden vond ik de truuk! Ik kon de pot net op een houten kist zetten die voor Eiko de perfecte tafelhoogte had. Jammergenoeg moest die kist weer naar de zolder, het is namelijk een soort reiskoffer.
Toevallig stond de houten kist nog in de keuken! Ik vroeg de hondjes vriendelijk of ze plaats wouden nemen (beetje zoals Lady en de Vagebond) aan hun geimpoviseerde tafel, en plaatste de potten voor hun neus. Toen ik hen de toelating om te beginnen eten wierp Eiko zich meteen op haar feestmaal. Fado begreep het concept van een tafel nog niet zo goed, en bleef watertandend naar zijn brokjes kijken. Eiko schrokop zag haar portie zienderogen minderen en zag dat die van Fado status quo bleef... Dus gapte miss veelvraat een hapje van meneer genieter zijn brokjes weg! Na een verontwaardigde kreet van mijnertwege, kwam papa tussenbeide en zette meneer Fado de genieter zijn pot op de vertrouwde plaats, waar hij de volgende tien minuutjes brokje per brokje zijn potje naar binnensabbelde.

Voor wat hoort wat! Ik moet uren wachten op mijn ontbijt omdat meneertje zijn baas met de minuut vergeetachtiger wordt, en dan zou ik geen hapje mogen nemen als hij het gewoon laat staan???
Die is toch niet al te snugger hoor, zijn eten zo van onder zijn neus laten pikken ...


ps: Binnen een weekje zit ik op kot. Ook daar kan ik niet aan de grond. Maar papa beloofde mij een op maat gemaakt kistje voor miss Eiko... SUPER HEE!!!
Indien iemand zich echter geroepen voelt om dit zware werk over te nemen van een vergeetachtige man: MAIL MEEEEEE

15:59 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

16-09-05

Disney from doggy view

Hoi allemaal!!!

Disney was super! Ik mocht op de foto met Iejoor, Jessy van Toy Story 2, Knabbel en Babbel, Mickey, Pluto, Minnie, Goofy, Lilo en Stitch, Koda en Kenai van Brother Bear, Dum van Alice in Wonderland, Sully van Monsters Inc. en Mr. Incredible!!! Super hee!!!
Ik mocht ook overal mee met baasje! Ik lag zalig in 't bootje om naar "It's a small world" te kijken, tufte in treintje rond 't hele park, en ging naar een stuntshow met auto's kijken die super stoer was met echt vuur enzo! Ik keek wel eens waakzaam op toen ik vuur rook maar toen baasje me geruststelde mafte ik weer lekker verder... We zagen zoveel dat ik waarschijnlijk meer dan de helft vergeet te vertellen...
't Was wel jammer dat baasje precies blind moest zijn voor ik binnen mocht, tot ze zei dat ik binnen mocht van Mevrouw X van City Hall of dat ik de vorige dagen ook hier was... Mijn liefste baasje is voor een aanpassing van de regels gaan pleiten in City Hall zodat niet alleen blindgeleidehonden maar ook hulphonden en andere assistentiehonden zouden binnen mogen zonder problemen. Ben trots op baasje. Helemaal alleen dat in 't frans gaan uitleggen...
En nu weten we ook dat we met z'n drietjes er enkele daagjes op uit kunnen trekken in de toekomst... Super hee!!!

Liefs
Eikooooooooooo

ps: Op de foto staan dus Jenny en ik! Ze had me supergraag! Ze heeft zelf ook een hond hee: Slinky, die lange hond met z'n rare rug!
ps2: Indien iemand andere foto's wenst te zien moet die zijn verzoekje maar hieronder plaatsen.

15:31 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

14-09-05

Jingle bells...

We're back!!!
De volgende dagen zal ik wat over de voorbije 3 superdaagjes vertellen!!! 't Was de max!!!

Wat ik eerst wil vertellen: voor Eiko vond ik een penning in de vorm van 'n Mickey hoofdje. Ik was compleet verkocht, en ben dan ook het hele park doorgecrosst om haar naam erin te laten graveren. 't Telefoonnummer kwam op de achterkant en klaar was kees! 't Staat haar prachtig! Zo prachtig dat ik de dag erna het hele park nog eens doorgereden ben - met Maarten en Eiko in m'n kielzog - om voor Fado, Eiko's broertje-die-eigenlijk-geen-echt-broertje-is ook zo'n fonkel-kadootje te laten maken.
Jammergenoeg werd al snel duidelijk dat het meer jingel dan fonkel was...
Daarnet deed het me echt denken aan Jinglebells... En gisteren dacht ik dat ik met een koetje op de TGV zat... Niet door haar gedrag of uiterlijk, maar door de penning-die-liever-een-belletje-zijn-wou aan haar ketting!

Tis echt wel heel super mooi hoor! En handig!!! Ze is pikzwart en daardoor zie ik haar niet in den donkeren... Maar ik hoor haar des te beter!

Liefs
't kieken en haar Ei

ps: Het GSM-nummer op de achterkant van de penning is niet meer nodig, slechts een veiligheidje want Eiko ging de laatste maand niet meer alleen op stap!!! 't Nummer op de penning kan nog handig zijn als ik haar ketting ergens perongeluk vergeet, al weet ik niet hoe ik dat zou flikkeren. Alhoewel... In en rond het park liep ze o zo flink mee als ze los liep! En als ik 't gerinkel aan haar kettinkje beu ben, kan het wel eens zijn dat ik haar even uitkleed! Dan ziet ze er wel heel bloot uit...

18:48 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

10-09-05

Disney...

We vertrekken morgenvroeg...
Met z'n drietjes...
Eiko, Maarten en ikzelf...
Naar Disneyland Parijs...
Een verslagje volgt, dat hebben jullie wel verdiend...
Slaapzacht!

Liefs,
Daphné


Nu wou ik toch dat ik mensentaal verstond.
Er gaat iets gebeuren...
Ik voel 't aan mijnen kleinen teen!
Maar wat...
We'll see...

Mafwell...
Eiko

22:02 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Zakdoekje leggen...

Gisterenavond verbaasde Eiko me eens te meer. Voor het slapen gaan snuit ik altijd even mijn neus. Nu ja, snuiten? Het papieren zakdoekje is achteraf nog droog. Doordat ik 't niet hard kan samendrukken doordat het droog is en doordat mijn werpkunsten echt niet groot zijn, ligt het één op de twee keer naast de prullenmand. Een jaartje geleden kwam ik erop om Eiko te vragen om mijn zakdoekje op te rapen. Jammergenoeg zet miss op gelijk welk stuk papier eerst haar poot voor ze 't opraapt waardoor het scheurt. Het plakt dan ook nog eens aan haar tong waardoor ik het in tien stukjes van haar tong, neus, tandjes en lipjes mag peuteren.
Sinds kort heeft ze blijkbaar door dat ze 't gewoon zacht tussen 't droge stukje van haar lipjes moet nemen! Ik krijg op vijf secondjes zonder zagen, herhalen, etc mijn zakdoekje in één stuk terug in mijn handjes.
Daarna poog ik een tweede worp, die gisteren opnieuw mislukte... Ik mocht opnieuw mijn lief hondje uit van haar bedje roepen om 't nog eens (foutloos!!!) op te rapen. Nu zie ik wel dat ze 't met heel veel plezier doet! Ik hoef 't maar één keer te zeggen en ze hupt met een kwispel haar bedje uit. Tuurlijk is deze superprestatie een hele goeie reden om vijf minuutjes samen te knusfelen voor 't slapengaan... ;)

12:55 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-09-05

BOOS!!!

Ik ben razend en verdrietig tegelijk.
Voor mijn vriendje zijn verjaardag verras ik hem graag heel heel hard. Dit jaar wou ik hem meenemen voor een dagje of twee drie Disneyland Parijs. Hij, Eiko en ik. 't Zou super zijn! We wouden boeken via een reisbureau omdat die echt contact zouden hebben met disney, wat je bij boeken via de site totaal niet hebt. Weken geleden begonnen we.

Status:
Assistentie voor wc in het park en in het hotel kunnen ze niet garanderen. Nu ja, ik ben mondig genoeg om dat zelf te vragen en een van de mensen daar zal toch wel enkele keren 5 minuutjes tijd hebben?
Eiko in 't park en in 't hotel. Daar wringt 't schoentje. Disneyland Paris beweert enkel verplicht te zijn blindgeleidehonden toe te laten. Nu heb ik de wet opgezocht en zijn zij ook verplicht hulphonden toe te laten, net als in België. In Frankrijk kunnen ze zelfs voor 2000 franse frank beboet worden.

Het wordt dus geen Disneyland. Geen leuke afsluiter van onze vakantie. Geen paar daagjes op ons gedrietjes. Geen verjaardagscadeau voor Maarten.
Ik ben dus compleet ontgoocheld, boos, triestig, enzovoort.
Maar waarschijnlijk kan niemand hier iets aan doen...

ps: Eiko WAS reeds in Disneyland Paris een drietal jaar geleden met 't gezin. Toen vormde zij geen enkel probleem. Ze mocht zonder enig probleem binnen...


Update:
Mama belde ipv via reisbureau, naar een mevrouw van disney. Zij kon regelen via via, en met de toezegging van madam x uit "city hall" dat Eiko binnen mocht. Ik moet wel haar diplom enzo meedoen zei mama. Haar kaartje dus...
Nu mama nog overtuigen van ons drietjes te laten gaan zonder extra assistentie...
Duim voor ons!!!
ps: ja nu ben ik wel gelukkig ja, en ik hoop zo hard dat 't lukt...

16:03 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-09-05

mijn job, part 2

Hoi!

Een kort postje over één van de facetten van mijn job als assistentiehond.

Ik heb een commando om in de wagen te springen, en eentje dat mij de toelating geeft om er weer uit te springen... Zo moet baasje mij niet uit de wagen sleuren (wat zij niet kan) als de deur opengaat om vb de wagen de stofzuigen ipv op stap te gaan.


Gebruiksfrequentie: Meerdere malen per week
Fun-gehalte: Super! Het betekent dat we op stap gaan!

Anekdote:
Vorige week kreeg ik fel onder mijn voeten toen ik te vroeg uit de wagen huppelde (voor het verlossende commando). De gemene handlangers van baasje dwongen mij om er weer in de huppen, met de nodige nepen in m'n achterste! Sindsdien wacht ik steeds lang genoeg... Baasje zegt dat ze liever een hond heeft die op z'n tenen getrapt is dan een platgereden hond... Das nog eens een regiem!!!

Vraagjes? Plaats ze in een pootje, rechtsonder dit berichtje! Ook indien u sneller een volgend item in deze rubriek wil kunnen verorberen, geeft u maar een gil, allez, een pootje hee ;)

Ps: Op de foto ziet u zowel hoe ik erg flink in de wagen blijf, als hoe ik mijn neus opblink :)


Vorige serieonderdelen:
Mijn job, part 1: commando om mijn leiband op te rapen

15:06 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-09-05

Ik heb een Fatboy!

Van de Kerstman kreeg ik vorig jaar een rooie Fatboy Doggybag!
Eerst lag ik er niet zo goed in, allee hoe zou jij je nu voelen moest je ineens een nieuw ROOD bed krijgen?
Nu ligt het erg goed... Maar vind u het niet 'n beetje klein?
Ik probeer Kerstman subtiele hints te geven dat ik volgend jaar de maxi eens wil proberen...
Ik ben toch erg subtiel eeh!

ps: ik was vandaag volgens een kindje "politiehond". Ik assisteerde baasje tijdens haar eerste belgische busrit en baasje had duidelijk door dat ik geen bus-groentje meer was! Ik was superhulphond in UZ Pellenberg en maakte baasje toch wat blij. Morgen meer over onze avonturen!

21:48 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-09-05

De nummer 2000, Kristoff

En zoals beloofd, een berichtje over nummer 2000. Het werd Kristoff, een goeie vriend van me.
Kristoff is een lieve man van 35. Hij is jurist en is momenteel werkzaam als wetenschappelijk medewerker bij het Centrum voor Milieurecht van de Ugent en als researcher bij een advocatenkantoor. Daarnaast is hij sinds vorig jaar opnieuw student aan de Gentse universiteit waar hij de specialisatieopleiding Master in milieurecht volgt.
Kristoff is een erg goeie vriend van me, die altijd voor me klaarstaat. Hij heeft wel steeds een gevatte opmerking klaar, wat wel duidelijk naar voor komt in de vele lieve maar spitse pootjes die hij op m’n blogje plaatst. Hij is slim, altijd paraat om indien mogelijk een handje toe te steken, zeer toegewijd en ijverig en bijna altijd goed gehumeurd! Naar mijn bescheiden mening heeft hij zowel van uiterlijk als van karaktertrekken iets mee van Robin Williams, de acteur die o.a. Mrs. Doubtfire haar spirit gaf.
Kristoff pikt graag een filmpje mee, en werkt graag op de computer. Maar zijn grootste hobby zijn Chassis en Opium, zijn twee trouwe honden.
Chassis is een negen jaar oude vrouwelijke blonde Labrador. Zij was Kristoffs eerste hulphond maar is sinds anderhalf jaar op een welverdiend luxe-pensioen. In februari 2004 werd zij opgevolgd door Opium. Opium is een grote mannelijke Golden Retriever, drie jaar jong, met de zeer toepasselijke bijnaam “Beer” voor de vrienden.
Op de foto van links naar rechts: Chassis, Opium en Kristoff.

22:40 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Mijn broer is de God van de liefde...

De volgende "Guess who" wordt een naaktfoto van mij! Iedereen kent hier precies mijn garderobe!!!!
Een hulphondje heeft weinig privé...
zucht...

13:08 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-09-05

Guess who...

Dit hield ik u nog tegoed. Sorry voor de wazige foto, maar mijn fototoestel stond verkeerd ingesteld en dat had ik slechts 4 dagen later door...

Op Hachiko's overhandigingsfeest kwamen baasje en ik, mijn broer Eros en zijn bazinnetje tegen. Na even goeiedag zeggen/ruiken, namen onze baasjes heel veel foto's van ons. Dit is er eentje van...
Nu is het aan u. Wie ben ik?
Wie draagt 't sjaaltje, en wie draagt 't harnasje? Houd ik mijn mondje open, of dicht? Ben ik degene met de mooie roze musceton aan mijn halsband?
Waagt u maag een gokje...
We lijken toch op elkaar hee :)
Succes!


Als er 10 mensen al gokkende een pootje achterlieten, verklap ik wel wie wie is...

20:20 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

PUPS!

Het gastgezin van Noxy - de hulphond van Maggy (link naar haar site staat rechts) , een vriendin van - me heeft pups!!!

Klik hier om de mama en de 5 lieve bruine puppy's te bekijken!

Ondertussen hangen Eiko en ik de luiaard uit! Genieten int zonnetje, maffen, babbeltje slaan... Eiko is zelfs zo moe dat ze tijdens het oprapen van m'n stilo gewoon ging liggen met de stilo in haar mond! Ze hield 't wel voorbeeldig zacht vast in haar mond waardoor ik bijna in de lach schoot in plaats van haar aan te manen recht te staan omdat die stilo niet kan aannemen als ze op de grond ligt!

15:55 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-09-05

Gisteren winkelen...

Korte anekdote in de categorie "kids say the darndest things":
Het gebeurt wel meer dat een kindje denkt dat Eiko heel sterk is en die mevrouw voorttrekt... Daar verschiet ik al niet meer van... Dat Eiko GEEL is als de mama er een kleurenspelletje wil van maken omdat 't kindje zoveel aandacht heeft voor Eiko is ook al vorgekomen... Maar een kindje dat tegen zijn papa zegt : "die hond hangt vast aan een auto" ... Ja man, die papa en ik hadden alletwee erg veel moeite om niet in lachen uit te barsten... Een auto...

20:11 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Life is great...

Baasje lief keek dus naar de DVD van Garfield.
Ze vertelde me Garfield zijn visie op 'n baasje: "Love me, feed me and never leave me".
Ik vind Garfield een van de slimste katten die ik ken. Alleen vergeet hij nog de leuke uitstapjes, de zalige werkjes die ik voor 't baasje opknap en waarvoor ik o zo leuk beloond word, en vooral de hopen knuffeltjes van 't baasje! Maar dat past dan wel niet in zo'n schoon zinnetje geef ik toe...
Life is great...
Zeker als de zon schijnt!

13:47 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-09-05

bezoeker 2000

Liefste bezoeker nummer 2000. U komt er binnenkort aangeklikt...
Laat het mij weten wanneer u er bent! Dan komt Eiko eens snuffelen Op uw blog, of indien u er geen heeft, en indien u dit wenst, komt er een ander postje, helemaal over u alleen, op dit blogje. Met of zonder foto, met of zonder linkje, allemaal uw keuze...

En hoe weet u of u bezoeker 2000 bent? U bent bezoeker 2000 indien de teller bovenaan links 2000 uitschreeuwt!!!
Bij deze bent u gewaarschuwd

Liefs
Daphné en Eiko

15:21 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Garfield & reünie

Gisternamiddag had ik erg veel zin in een DVDtje. Ik had mijn zinnen gezet op Garfield. Jammergenoeg lag die midden op de grote, lage salontafel in een schaal, onder 4 andere DVD's en een video van "de Aristokatten". 't Blinkende schijfje zat dan nog in 'n flinterdun CD-doosje. En de schaal waarin een kiewie DVD's had gestapeld, was zo glad als 'n paling.
Na veel aanmoedigingen, 4 DVD's en (die doosjes zijn nog makkelijk om op te rapen. Ze passen in haar mondje), 1 video (die paste minder goed in haar mond, en kreeg 3 gaatjes in z'n bovenste plastic hoesje...) in mijn armen gekregen, had ze 't ding toch te pakken gekregen. Haar muil volledig opengesperd met de CD rechtop tussen haar tandjes en lipjes. U mag het gerust thuis uitproberen maar ik denk niet dat iemand 'n makkelijkere manier zal vinden om zo'n onding op te rapen met de mond.
Nu moet ik wel toegeven dat ik haar toch even onder haar voeten gaf toen ik haar de doos van de aristokatten hoorde perforeren, waardoor de volgende stuks veel voorzichtiger werden vastgenomen. Jammergenoeg herinnerde ze m'n boze blik en stem toen de aristokatten 3 gaatjes kado kregen, die avond op de reünie maar al te goed... Ik laat Eiko lief zelf vertellen.


We zijn samen naar de reünie van 't 6de middelbaar geweest bij! 't Was er erg gezellig! Ik mocht van 't baasje zelfs even spelen met de Chivaz, de overactieve 10-jaar oude golden van Anneleen die de reünie had georganiseerd! Man wat is die nog actief! Ben me na 5 minuten snel om 't hoekje gaan leggen waar Chivaz me niet meer kon vinden. Jammergenoeg kon ook 't baasje me niet meer vinden: 't was daar heel donker en ja ik ben nog steeds pikzwart... Na 5 minuutjes zoeken kwam ik op haar afgehold met Chivaz in m'n kielzog! Toen moest ik weer werken, en kreeg Chivaz een botje in huis.
Ik heb daar es deftig getoond hoe ik de GSM van 't baasje kan oprapen! Nu wist ik maar al te goed dat ze wou dat ik dat heel voorzichtig deed. Dus neem ik dat ding op zo fijntjes tussen m'n 2 linker hoektanden. Wat slechts 1 op de 100 keer gebeurt (ik zweer het!), gebeurde toen. Het onding glibberde uit m'n tedere beet. Pats. 't Blauw bibberding lag in 3 stukken op de grond. Verschrikte blikken van de omstaanders.
Baasje lachte 't voorval weg: "Eiko apporteert zo graag! Ze weet gewoon dat indien ze 't goedkoop mobieltje laat vallen, dat 't in 3 stukken breekt (de achterkant van de cover verlaat de voorkant, en 't houwtouwtje vlucht ertussenuit). En ze weet maar al te goed dat ze dan netjes de 3 nog meer breekbare stukjes appart mag oprapen." En zo geschiedde het. Met enorme omzichtigheid nam ik één na één de stukjes mobiel tussen m'n tedere lippen en vertrouwde ik ze toe aan de helende handen van m'n baasje. (wat ben ik toch poëtisch hé!)

Iemand vroeg zich daar af of ik wel genoeg vrije tijd had. Elke hond moet toch eens zijn eigen ding kunnen doen, niet? Nu denk ik zelf dat ik mezelf bij de gelukkigste 1% van alle Belgische honden mag rekenen. Elke dag op stap, beloningen alom voor 't nuttig werk dat ik verricht, veel respect, lekker eten, lekker kussentje en mooi mandje... Wat wil 'n hondje meer?



Quote: "Seg Daphné, stop nekeer met altijd "down" te zeggen tegen diejen hond! Sebiet wordt ie depressief!"
Ik kon mij nog net inhouden van 't lachen...

13:19 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-09-05

OVERWINNING

Baasje is ongelooflijk trots op me: ik ben een kleine en een grote boodschap gaan doen.
Ik hoor U al denken: "Wat is daar nu zo speciaal aan?"
Het was buiten, wat voor veel hondjes al een hele prestatie is! Maar hier thuis is dat nog niet genoeg hoor! Het moet op dàt plaatsje achter die haag!!! En op dàt plaatsje achter die haag ben ik zonder supervisie, zonder aanmaning, zonder enige hint van baasje lief, mijn boodschappen gaan deponeren!
Zeg nu zelf, dàt is toch een applausje waard? Of nog liever, een biefstuk!

Lik
't goedgemanierd Ei

17:16 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Na 100 dagen bloggen...

Voila! Tis af! Na 100 dagen zit 't blogje eens in 'n nieuw kleurtje!
Opmerkingen, tips, felicitaties, etc zijn steeds welkom ;)

Oh ja, en laat ook hier eens een berichtje achter

Yannick wordt beter!!!

liefs
Daphné

16:51 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |