18-09-05

Kat en muis gespeeld door muil en hand

Langzaam kwam ik terug uit dromenland. Mama draaide me op m'n rug met de woorden dat het nu toch wel tijd begon te worden om op te staan. M'n ochtendhumeur speelde weer op en ik besloot om zeker nog een half uur te blijven liggen. Een minuut later sloeg de verveling echter reeds toe.
Plots hoorde ik gerinkel... Eiko was wakker! Half al fluisterend vroeg ik m'n kleine lieverd om bij mij te komen liggen. Ze vleide zich zachtjes tegen m'n zijde en begon de zoektocht naar m'n hand. Eens veroverd, werd de hand stevig vastgehouden door twee beresterke zwarte poten. Na een kort snuffelonderzoek werd de blijkbaar zeer vuile hand onderworpen aan een wasbeurt van jewelste. Maar ontsnapte de hand uit de klauwen van het zwarte monster! De propere doch glibberige hand waagde een aanval op het zwart wasmonster en kreeg de neus in haar bezit. Het verraste lieverdje deed verwoede pogingen om het leidend voorwerp opnieuw tot haar lijdend voorwerp te maken, wat grandioos mislukte daar de greep van hand zeer vast was. Toch liet hand snel los daar neus nogal vreemd begon te blazen...
Enkele ogenblikken later veranderde de waspoging ineens in een worstelbeurt daar de hand dan meer dan proper genoeg was volgens de neus. Hand en muil speelden een verwoed kat-en-muis-spelletje. Eens won de hand, die de muil in een houtgreep had. Dan weer won de muil, die de hand in de muil had. Wanneer de hand won, liet ze snel weer los om verder te spelen, maar de muil genoot meestal liever iets langer van haar ogenschijnlijk pijnlijke overwinning die eigenlijk gewoon warm was voor de hand, en kietelde! Door het gekietel bewoog de hand zich iets dieper in muil en liet muil al snel los!
Na tien minuutjes worstelen, kwam hand links erbij, de handlanger van hand rechts... Dat was iets van het goede teveel voor muil die dan ook de wedstrijd afblaasde door er vandoor te gaan met Stitch. Nadat Stitch werd gered uit de beet van muil de verschrikkelijke, werden m'n lieverdje en ik langzaam maar zeker klaar om op te staan. Na een lange knuffel, ging 't zwart kontje er huppelend vandoor. Eventjes later zat ook ik rechtop, zonder ochtendhumeur!

15:14 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

rare wezens die (ochtend)mensen Amai, Eiko, gij moogt veel. Ik ben 's morgens altijd een stuk vroeger wakker dan mijn baasje. Kan ook niet anders. Eerst staat baasje zijn ma op en loopt over en weer waardoor ik wakker ben. Dan begint zusje onrustig te worden en krijgt zij al haar eten in de garage naast onze kamer. En dan nog moet ik wachten en wachten en... meestal tot rond 9u. Rond dat uur ga ik meestal een beetje tegen mijn baasje zijn hand gaan duwen tot hij wakker wordt. Maar als hij nog half slaapt, stuurt hij mij meestal een keer of 3 terug naar mijn mand. Na de derde keer begint hij mij meestal, nog half slapend, te knuffelen en wordt hij stilaan wakker. Dan moet ik meestal nog 10 min. wachten tot mijn baasje gegeten heeft voor ik mijn eten krijg. Wat een hondeleven heb ik toch...

Gepost door: Beer | 18-09-05

* Super! Echt dikke maatjes jullie twee hé!

Gepost door: pam | 19-09-05

man, man zo'n actieve ochtendspelletjes

Gepost door: heleen | 19-09-05

reddingsactie Hey Daphné
Gelukkig dat die reddingsoperatie van Stitch goed is afgelopen, want als je met zo'n zwart monster te maken hebt..... Brrrrrrrrr, de rillingen lopen over mijn rug....
tot volgende week (hoop ik)!!

Gepost door: Hingeri | 20-09-05

Voor verfilming vatbaar? Berespannend! Een echte actiethriller! Ik zit op het puntje van m'n stoel! Wat een talent, wat een talent!

Gepost door: Pauline | 21-09-05

Ochtendhumeur Wel dit zou nog ns een oplossing kunnen zijn voor mijn verschrikkelijk ochtendhumeur. Alleen heb ik nt zo'n hondje...
Tja, ik zal alternatieven moeten verzinnen zeker?

Vele groetjes

Gepost door: Nat. | 24-09-05

De commentaren zijn gesloten.