27-06-05

Last but not least

Ik ben vandaag mondeling examen gaan afleggen, maar kheb 't baasje toch maar den uitleg laten doen... Niet dat ik 't niet kon hoor, gewoon, das iets normaler hee...
En tijdens da examen ging da gepiep af!!! (brandalarm) maar van deze keer mochten we blijven zitten, oef, maar baasje was toch bang hoor!
Kheb van de mama van 't baasje 'n rood sjaaltje gekregen, 'n licht voor de zomer :) kwas schoon ze op m'n mondeling examen...
Nu gaan we wandelen!!!
 
oh ja, gisteren moest ik zo dringend naar de wc dat ik recht door een beek ben gelopen. Die stond modder-droog, en dus waren m'n pootjes vuil... Ik kreeg 'n bad in 'n emmer. 2 pootjes per keer. I HATE IT!!!! En doen alsof 't zeer deed hielp zelfs ni!!! Niet fair!! Hoe kon die da nu weten da ik maar deed alsof???
 
Bubbaaaai!!
't 10 borsels haar minder, maar toch nog mooi zwart behaard Ei

13:46 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-06-05

NOG TWEE

Volgende geluiden maakte Eiko tijdens het examen statistiek
  • hijgen: twas wel meer dan 30°C in de aula
  • blaffen: er kwam een (volgens haar) raar persoon de aula binnen
  • snurken: ze sliep het grootste deel van het examen
  • knorren: raar inademen...
  • zuchten: jaja het examen was toch zo moeilijk voor Eiko
  • en een windje laten, maar dat maakte veel meer geur- dan lawaaihinder...

Ze raapte eergisteren zonder morren een perzik, en een reepje "kinder-chocolade" op die uit de frigo vielen toen ik de doos appelsap er probeerde bij te proppen... Een klein blutsje in de perzik waardoor ik hem meteen moest opeten: ze zorgt ervoor dat haar bazin genoeg fruit eet...

Tot een dezer dagen...

Greetz

The boss en haar hijgster van dienst

20:02 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-06-05

Halfweg en ZON

Haai!!
3 gedaan, 3 te gaan, en zalig weertje!!
Ik ben de hele namiddag op stap geweest in Leuven! 't Examen verliep goed, alleen was het veel te warm in de aula...
Om 't half uurtje een potje water, en zoveel mogelijk in de schaduw gestapt want die verdorie asfalt verbrandt mijn teentjes!!! awww!!!! Gelukkig had baasje 't meteen door dat 't warm was, en crosste ze snel naar de schaduw...
En ik heb een nieuwe musketon!!! Tussen m'n leiband en mn halsketting zat vroeger zo'n klipsdinges zodat 't baasje dat snel en makkelijk kon aandoen. Ze is er zo 2 kwijtgeraakt en vond er geen zachte (die ze makkelijk kan induwen) meer, en dan deed ze 't maar zonder (waardoor ik zo lang moet wachten dichtbij haar om m'n leiband aan of af te doen...). Nu heeft ze er eentje van  3cm int ROOD gevonden!!! Mega mooi!!! En 't klipt gelijk ne niks!!!
Nu ga ik maffen... IK BEN DOODOP... Ok, eerst nog enkele bakjes fris water leeglebberen... En nog 't zand uit m'n vachtje geborsteld worden...
MAFWELL
Yours sincerely ;)
uw teerbeminde hijgster

20:21 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-06-05

2 down, 4 to go

Weer eentje (een eendje?? wie wat waar hoe wanneer? neee, een examen!!) definitief in de kast.
 
En Eiko kreeg 'n nieuwe ketting (remember: ze was de hare kwijt op sneukeltocht). Daarvoor moest haar halsomtrek even gemeten worden. Conclusie: Eiko heeft een dikke nek: omtrek 50cm!!! De ketting was te groot gekocht (twas 50 of 60 cm, dus kocht papa voor de zekerheid 60cm... twas gelijk 't negertje beladen met 'n zware ketting zo...) Daarmee hebben Fado en Eiko even van ketting gewisseld... Nu past 't voor beiden perfect!
 
En dit weekend wordt 't 30°!!!!!!!!!! JIHAAAAAAA veel zonnen, en bruinen, en zwarten en hijgen, en zonnen, en hijgen ... Ik hoop dat baasje beetje doorstudeert, dan kunnen we soms es samen zonnen... Wel raar: ik word enkel zwart... Zij wordt rood :) nogal grappig...
 
Ik vertrek van 't kot naar huis
DAAAG
LIK

17:58 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-06-05

1 done, 5 to go

Het stress weekend is voorbij!
Nu komen er enkele kalmere dagen...
Eiko is erg flink geweest in 't examen, maar de ontsnappingspogingen zijn echt niet van de poes... Maar er komen zonnigere en betere tijden...
Cya
Daphné en 't zonnend Ei

19:06 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-06-05

ik zie het niet meer zitten...

De kinesist zong me dit liedje. Vorig jaar leerde hij 't me ook, maar ik was het vergeten.

Ik zie het niet meer zitten
Ik kan er niet meer bij
Kunt u het nu nog volgen
Dan kunt u meer dan mij
Nu nog originele pianobewegingkjes voor op Eiko's kont erbij, en dan gaat mijn humeur misschien weer boven -10°C komen..

21:45 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ontsnapt!

Zondag wast hier fun!!! Er waren hier hopen superleuke mensen!!! Die snapten me pas, gewoon aaitjes geven en alsk 't vroeg, kreeg ik eten!! En ja, dan begon ik te twijfelen hee... Het eten kwam blijkbaar niet alleen van 't baasje... En ik had honger (as usual)... Dus ben ik onder de omheining gekropen en ben ik het eten van de poezen die enkele huizen verder wonen gaan opeten... Betrapt... Baasje had 't veel te snel in de mot... M'n broer Fado (zonder job als hulphond natuurlijk) was meegekomen, en twee honden weg, dat viel veel te veel op hee...
Enkele uurtjes later mocht ik van 't baasje zonnen, terwijl zij nog even binnen zat te leren. Iemand paste wel op me, maar ik ben zo snel als superhond, en compagnon Fado die liever thuis bleef, coverde mooi voor me... Zo ging ik dus weer op bezoek bij de poezen (ik doe nooit iets aan de poezen hoor, ik eet enkel hun eten op) en daarna vervolgde ik mijn wandeling in de velden, langs vele lekkere hoopjes eten die mensen zomaar laten liggen... Toen ik mijn buikje vol had gegeten, en 't begon te schemeren, ging ik opt gemakje weer naar huis, en wachtte ik aan de achterdeur tot ze me binnenlieten. Ondertussen was baasje even tv aant kijken en had Fado schitterend gecoverd voor me... Ik blafte eventjes, baasje hoorde 't en ging kijken in de living... Geen Eiko... En dan ging de achterdeur open. Ik wandelde binnen, zei vriendelijk kwispelend goeiendag en slufte naar m'n mandje...
Evenjes later kwam baasje slapen. Nu was ze blijkbaar heel hard geschrokken want mijn buikje stond heel dik. Ja tuurlijk, wat wil je nu als je op stap ging... Maar toen begon het. Ik voelde me niet goed... Baasje was bang dat ik 'n maagtorsie had (op te zoeken op google), maar na 5 minuutjes bleek dat dat waarschijnlijk niet 't geval was omdat ik 2 enorme winden liet en 'n boertje...
Ik moet eerlijk toegeven dat ik de volgende dag toch wel wat ziek was... Een kater noemt men dat... En winden... En beetje slappe jeweetwelwat... Maar volgens mij is dat puur toeval. 't Uitstapje was superfun!!!

Conclusie van het baasje.

Als er bezoek is dat Eiko aait of voedert, en niet begrijpt/wil begrijpen waarom dat niet mag, gaat Eiko gewoon aan de leiband, altijd mee met mij.
En ik pas zelf wel op dat ze niet meer op stap gaat. Dan heb ik enkel mezelf te verwijten.

Gevolgen van zondag.

  • Eiko was meer dan een dag erg slecht. Ze voelde zich totaal mottig en had zelfs geen honger. Ze liet bijna haar eten staan de ochtend na 't uitstapje, en dat kwam nog nooit voor.
  • Eén op de twee keer dat ik haar na maandag ziekdag uitliet, deed ze een Escape poging. Dit gaat van sluipen door de struiken richting de hoek waar ze net uit kan, tot Fado beetje opjutten en dan tijdens de spurt in die richting gewoon verdwijnen in die ene hoek, en zelfs gewoon vanals ik letterlijk mijn rug gedraaid ben, een crossje wagen richting die hoek. Dit is NIET LEUK.
    Eiko vergeet dit voorval niet binnen 't jaar. Nog veel Esc-pogingen te voorkomen dus.
  • Maandag ziekdag luisterde ze nog ni de helft zo goed als anders. Sindsdien betert het weer, maar het duurt nog zeker enkele weken, tot ik weer had wat ik net had opgebouwd. Ze twijfelt weer meer tussen werken voor mij en dan beloond worden, of de beloning gewoon zelf gaan halen bij mensen of op uitstap.
  • Eiko is nu weer meer verward. Moet ze echt gaan zitten voor ze 'n beloning kreeg? Iemand gaf haar een stuk vlees toen ze moest gaan zitten en het niet deed... Moet ze echt komen als ik haar roep? Iemand aaide en knuffelde haar zodat ze niet direct kwam als ik riep...
Dit is dus waarom een assistentiehond niet geaaid, gevoederd, geknuffeld, geroepen, ... mag worden. Zo ondermijnt u enkel haar en mijn veiligheid, geluk en ook haar job.
Wat wel mag, is NADAT BAASJE TOESTEMMING GAF, mij helpen om haar te belonen (aai/knuffel) als ze een commando dat 'T BAASJE gaf, naar behoren uitvoerde.
Als u iets niet snapt, aarzel niet om te mailen of een reactietje na te laten. Ik leg het u met alle plezier uit.

En nu ga ik weer studeren.
x

10:34 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-05

flatulentie...

Tijdens deze tijden van gezwoeg en gezweet
laat Eiko zo af en toe een scheet
Doordat ze gisteren iets vreemds opat
komen die nu met veel te hoge frequentie uit haar gat.
Zo probeert ze me te ontspannen
en leer ik pauzes herplannen.
Wanneer ze met haar zwiepstaart de luchtjes weg doet zweven
kros ik voor mijn leven
en pauzeer ik heel even
zoals nu.
 
 
sorry hee seg... Wa kan ik daar nu aan doen...
Beter deruit dan derin, niet?

22:26 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-06-05

Om even bij stil te staan

Een boer had enkele jonge hondjes die hij nog moest verkopen.
Hij schilderde een advertentie op een bord met: "4 puppies te koop" en zette dit aan het begin van zijn erf aan de kant van de weg.
Net toen hij de laatste spijker in het bord sloeg werd hij aan zijn overall getrokken.
Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen.
"Meneer" zei de jongen, "Ik wil een van uw puppies kopen".
"Wel", zei de boer, terwijl hij met zijn hand achter in zijn nek wreef, "Deze puppies hebben hele goede ouders en kosten aardig wat geld".
De jongen liet voor een moment zijn hoofd hangen.
Toen reikte hij diep in zijn broekzak en haalde een handvol kleingeld voor de dag en liet het aan de boer zien.

"Ik heb 39 cent. Is dat genoeg om te kijken?"

"Zeker", zei de boer en hij floot een deuntje.

"Dolly", riep hij.

Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de boer toe gevolgd door 4 kleine bolletjes wol. De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek. Zijn ogen straalden van verrukking. Terwijl de honden naar het hek toe kwamen rennen, zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok. Langzaam verscheen er nog een bolletje wol, maar deze was zichtbaar kleiner dan de andere hondjes. Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit en op een wat onhandige wijze begon het hondje vooruit naar het hek te hobbelen terwijl het zijn best deed de andere hondjes bij te houden.

"Ik wil die hebben", zei het kleine jongetje, terwijl hij naar de waggelende hond wees.

De boer knielde naast het jongetje neer en zei: "Jongen, je wil dat hondje echt niet. Het is nooit in staat om te rennen of te spelen zoals de andere hondjes kunnen".

Toen deed de jongen een stap naar achteren, reikte naar beneden en begon een broekspijp op te rollen. Terwijl hij dit deed werd een stalen beugel zichtbaar aan beide zijden van het beentje van de jongen die vastgemaakt zaten aan zijn speciaal gemaakte schoentje.

De boer aankijkend zei hij: "Weet u meneer, ik kan zelf ook niet zo goed rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt".
Met tranen in zijn ogen reikte de boer naar beneden pakte de kleine puppie op. Hij hield het heel voorzichtig vast toen hij de puppie aan de kleine jongen gaf.

"Hoeveel kost het?" vroeg de kleine jongen.

"Niets, het is gratis", zei de boer. "Er is geen prijs voor liefde".
 
De wereld is vol van mensen die iemand nodig hebben die ze begrijpt.


14:19 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-06-05

kluns

Ik liet m'n pennenzak vallen.
Hij was open.
(nvdr: in mijn pennenzak zitten meer dan 35 pennen en consoorten)
Na de 20ste pen die Eiko opraapte ben ik gestopt met tellen.
Balans:

Alles terug in pennenzak.
1 reeds half kapotte stilo mist een stukje plastiek
5tal potloden dragen Eiko's tandafdruk
1 stilo heeft een klein putje bij
Dit alles veroorzaakt doordat ze overenthousiast was en doordat de potloden uit zeer zacht hout zijn zodat ik ze zelf kan slijpen.
 
Man man man, dat was fijn!!! Ik moest er zelfs van hijgen! meer dan 10000 beloningen na elkaar ( nvdr:een hulphond kan niet tellen), allee 't waren er toch veel...
Nu ga ik slapen...
En 't baasje nog wat leren
GNIGNIGNI
 
uw teerbemind sadistje

20:54 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Prikjes

't was weer van dat. De jaarlijkse spuitjes. En dan in m'n oren zien, op m'n buikje voelen, es kijken naar m'n vachtje, m'n oogjes... Ik vind dat nu echt eens niet leuk!!!
Maarja, tis weer voorbij voor 'n jaartje!
De boeken roepen mij...
Big bonjour!
Uw allerliefste Eiko

11:35 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-06-05

colle-gaatjes assistentiehonden op school

hoi!
Tis eventjes middagpauze, en 't viel me tebinnen dat ik u nog maar weinig vertelde over m'n job, maar nog minder over m'n collegaatjes...
Momenteel heb ik al meer dan 100 collega-assistentiehondjes die afgestudeerd zijn bij Hachiko!!! Sommigen hebben ook 'n baasje dat net zoals 't mijne nog tamelijk jong is en dus naar school gaat. Al is een hond in de winkel of op restaurant niet vanzelfsprekend, toch zijn de mensen dit al redelijk gewoon (ik werd nog maar één keertje aan de deur gezet en  enkele keertjes heeft m'n baasje haar pass moeten voorleggen en de hele uitleg moeten doen). Een hond op school is nog net iets minder evident. Al vorm ik op zich geen probleem, toch ben ik er wel 5 dagen op 7, een groot aantal uur per dag aanwezig. Ik ben er wel nuttig! Ik help 't baasje zoals altijd, en krik haar humeur en zelfbeeld op. Ik zeg nu niet dat ze zonder me 'n arm stakkertje is, nee hoor, ik hoor veel mensen zeggen dat ze flink en moedig is. Maar met mij is ze net iets zelfverzekerder: ik laat haar niet in de steek en help haar met plezier. Ik doe nooit iets uit medelijden, maar omdat ik het leuk vind om haar te helpen (zij vraagt, ik doe, zij beloont mij : win win situatie!). Op school maakt ze zo net iets makkelijker vrienden: zij moeten haar net iets minder helpen en ze heeft niet constant iemand rond haar nodig omdat ik er ben.
Zo kan ik nog wel even doorgaan.
Waar het op neerkomt: ik wou u volgende artikels tonen.
Christel en Fjona: "met de hond in de klas"
http://pdf.klasse.be/MKS/MKS006/MKS00604.pdf
Jelle en Iago: "racen aan 11 KM/U"
http://pdf.klasse.be/MKS/MKS039/MKS03902.pdf
 
Veel plezier ermee!
Ik ga mij weer gaan verdiepen in de boeken... (allee, mijn baasje, ik ga naar dromenland, gnignigni)


14:00 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

mummies...

Studeren is hallucinant...

We studeren nu samen thuis waar we zo heel veel naar buiten kunnen kijken en waar 't heel stil is. Gisteren deed ik daar even m'n oogjes toe, en ineens kwam daar iets raars binnen... 't Baasje riep "AAAAAAH, een MUMMIEE".. Ik sprong recht, nam 't als 'n goeie hond op voor m'n baasje. Ik ging dus m'n matje gaan halen om ten strijde te trekken tegen dit friekie monster. Maar de mummie had 't precies op mij gemunt... 't Liep continu achter me aan, met z'n armen vooruit en maakte soms rare geluiden... een mummie dus. Een mummie die met z'n 2 poten op m'n matje ging staan zodat ik hem meesleurde als ik m'n matje wou nemen. Een mummie die mij zelfs in m'n mandje, de heilige schuilplaats bij 'n gevecht, aanviel, en m'n matje afpakte!!!

Ondertussen zag ik mijn baasje gieren van het lachen. De mummie kon z'n lach ook niet meer inhouden, en ineens veranderde hij in de heer des huizes hier!!! Echt friekie... Er zit een geest in de heer des huizes... Een mummiegeest... Zeker weten! Want toen weer gingen studeren, en ik dus met mijn matje richting m'n mandje wandelde, sprong hij weer op me af, met die armen vooruit en die vreselijke blik in z'n ogen... Maar voor ik mij schap kon zetten, was de geest weer weg, en ging de papa van 't baasje rustig terug naar de keuken.

Zou studeren wel goed zijn voor hondenhersentjes?


09:16 Gepost door Daphn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |